็ไม่ได้พูดอะไรอีก เพียงแต่ว่ำก่อนที่เขำจะจำกไปได้ก ำชับกุ่ยหมู่ว่ำ “ปฐมรำชินีเป็นเทพผู้บุกเบิกอันดับหนึ่ง หำกเจ้ำท ำให้นำงขุ่นเคือง เทียนตี้ก็ช่วยเจ้ำไม่ได้ ดูแลตนเองด้วย”“แต่…” เจี่ยนชิวอยำกจะพูดว่ำไม่แน่เสมอไปแต่โฮ่วอี้จำกไปแล้ว เห็นได้ชัดว่ำเขำรู้ดีว่ำหำกเขำยิงสำมีที่ปฐมรำชินีห่วงใยที่สุดคนนั้นตำยจริงๆ เขำต้องตำยแน่นอนแต่เพื่อตอบแทนบุญคุณที่ครำนั้นหลังจำกที่เขำยิงบุตรชำยของซีเหอตำย เจี่ยนชิวเชิญซีหวังหมู่มำช่วยรักษำชีวิตของเขำไว้และให้เขำยังคงมีพลังวิเศษต่อไป เขำก็เต็มใจไปยิง…
ขณะเดียวกัน ในโลกเจดีย์ อินหลิวเฟิงท ำหน้ำที่แทนเอ้อร์เหมำโดยกำรมัดมังกรยักษ์ไว้อย่ำงแน่นหนำกู้จื่อเฟิงก็ก ำลังคุยกับเหล่ำผู้แข็งแกร่งประจ ำตระกูลต่ำงๆ ถึงแม้เขำจะใช้ตบะไม่ได้ แต่เขำก็สำมำรถโน้มน้ำวผู้แข็งแกร่งจนเชื่อสนิทใจได้ส่วนเยี่ยนอวี๋ นำงก ำลังปกป้องสองพ่อลูกอยู่ข้ำงๆเจ้ำตัวน้อยในครำนี้เขำไม่ได้ลืมตำอีกแล้ว เขำพิงอกของท่ำนพ่อรำวกับนอนหลับไปแล้วทว่ำท่วงท่ำหำยใจเข้ำออกพร้อมกันของสองพ่อลูกยังคงด ำเนินต่อไปเยี่ยนอวี๋สัมผัส ‘ปรำกฏกำรณ์พิลึก’ นี้ นำงรับรู้ได้ว่ำในระหว่ำงนี้อำกำรบำดเจ็บของสำมีนำงดีขึ้นไม่น้อย ส่วนลูกของนำงก็กลับมำอ้วนพีจำกเมื่อครู่นี้ที่ผอมลงไปมหัศจรรย์จริงๆ เยี่ยนอวี๋ทอดถอนใจ จิตเหนือส ำนึกของนำงยังคงสัมผัสสองพ่อลูกอย่ำงละเอียดและในระหว่ำงนี้ สิ่งที่เยี่ยนอวี๋ไม่รู้คือ ดอกไม้บนหน้ำผำกของนำ
