้อยอยู่ที่ไหน แต่ต้าซือมิ่งเชื่อใจเด็กน้อยมาก ดังนั้นหลังจากที่เขาขึ้นบนหลังหมาป่าก็นอนหลับไปเพื่อเติมพลังพวกเขาบินทะยานเช่นนี้เป็นเวลาหนึ่งเค่อจนหมาป่ายักษ์เฟนเลย์ร้อนรน “นายน้อย จะถึงหรือยังขอรับ”“ใกล้แล้ว” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตอบอย่างมั่นใจหมาป่ายักษ์เฟนเลย์จึงบินต่อไป ทว่า… ผ่านไปอีกหนึ่งถ้วยชาอีกเพียงไม่นานก็จะถึงเวลาอย่างเร็วที่สุดที่มังกรน้อยบินได้ตัวนั้นบอกแล้วหมาป่ายักษ์เฟนเลย์ร้อนรนอีกครั้ง “นายน้อย…”“ถึงแล้ว ถึงแล้ว หยุด…” จู่ๆ เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็บอกให้หยุดหมาป่ายักษ์เฟนเลย์ชะงัก เพราะว่ามันยังไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่าท่านแม่ของนายน้อยอยู่ที่ไหน แต่เยี่ยนเสี่ยวเป่ายกก้นยืนขึ้นแล้ว“แม่…”
เฟนเลย์ “?” หรือว่าพลังการรับรู้ของมันบกพร่องไปแล้วนะความคิดเช่นนี้ทำให้หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ปลดปล่อยการรับรู้ที่รุนแรงกว่าเดิมออกไปด้วยสัญชาติญาณ จากนั้นมันก็พบว่ามันพลาดบางอย่างไปจริงๆ เพราะว่ามันพบว่า… ตำแหน่งตอนนี้ที่มันอยู่ช่างแปลกประหลาดเสียจริง มันสามารถรับรู้ถึงกฎดั้งเดิมของสวรรค์เก้าชั้นฟ้าและกฎดั้งเดิมของแอตแลน และยังสัมผัสถึงกลิ่นอายของจักรวาลทางเหนือได้?นี่มันสถานที่วิเศษอะไรกัน หมาป่ายักษ์เฟนเลย์ตะลึงงันเด็กน้อยยังตะโกนเรียกอย่างไม่รู้เรื่อง “แม่ เป่า พาพ่อ มาสำนึกผิด แม่ หายโกรธนะ”เสียงง้ออันหน่อมแน้มนี้ ทำเอาหมาป่ายักษ์เฟนเลย์ที่ได้ยินหัวใจอ่อนยวบ อดคิดไม่ได้ในทันทีว่ามันควรมีหมาป่า
