แห้งทันที เขาทำหน้ามุ่ย “พ่อ ไม่ได้เรื่องเอง! ยังโทษเป่า!”เยี่ยนอวี๋ที่อันที่จริงเศร้ามากเม้มปากอยากจะหัวเราะ แต่ในดวงตากลับมีคราบน ้าตาหรงอี้ที่กอดนางจึงจูบดวงตางามวิจิตรคู่นั้นของนาง “ไม่ร้องแล้วอันที่จริงมีคำหนึ่งเขาพูดถูกนะ ข้าไม่ตายหรอก ไม่ต้องเป็นห่วง”“แล้วตอนนี้มันเรื่องอะไรกัน” เยี่ยนอวี๋ต้องการเพียงเรื่องนี้ “เจ้าอย่าเลี่ยงคำถาม”“น่าจะเป็นเพราะ จะไปเกิดใหม่แล้ว” หรงอี้ตอบเยี่ยนอวี๋ชะงัก “หมายความว่าอย่างไร”“ถือว่าเป็นวิธีการฝึกตบะวิธีหนึ่งของข้า ทุกครั้งที่พลังที่ข้ากลืนกลับมา เมื่อข้าไม่สามารถย่อยเองได้ ก็จะเข้าสู่กระบวนการเวียนว่ายตายเกิดใหม่ครั้งถัดไปด้วยตัวมันเอง” หรงอี้ที่คิดถึงหลายๆ เรื่อง เขาพอจะรู้ว่าเหตุใดเขาจึงมีร่างพลังมากมายเช่นนี้แล้วอันที่จริงร่างพลังเหล่านี้ล้วนเป็นพลังที่มีมาพร้อมกับเขาแต่กำเนิด การฝึกตบะของเขาก็คือการผสานร่างพลังเหล่านี้กลับสู่ร่างกายและย่อยสลายพวกเขาในที่สุดหากไม่สำเร็จในชาตินี้ก็ทำต่อไปในชาติหน้า ครั้งแล้วครั้งเล่าเช่นนี้ จนถึงตอนนี้… เขาคาดเดาจากความทรงจำของเขาได้ว่า “นี่
คือชาติที่เก้าพันเก้าร้อยเก้าสิบเก้า ข้าเดาว่าหลังจากครั้งนี้ก็น่าจะสามารถผสานพลังทุกอย่างกลับคืนได้”“เป่า ไม่เข้าใจ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่าไม่เข้าใจ เรื่องนี้เกินกว่าที่เด็กตัวน้อยเช่นเขาจะเข้าใจได้ ถึงอย่างไรมันก็ซับซ้อนเกินไปแต่ว่าเยี่ยนอวี๋กลับพูดอย่างมั่นใจมาก “เ
