งแต่ปรากฏตัว เขาก็เอ่ยขึ้นว่า“เจ้าเองหรือที่ฆ่าบิดาของข้า”“ข้าเอง” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า นางเองก็มองบุคคลที่ว่ากันว่าเป็นบุตรคนเล็กของหูจวิ้นที่มีอายุน้อยที่สุดท่านนี้ก่อนที่จะมาถึงจักรวาลทางเหนือ เซ่าเฮ่าและอินหลิวเฟิงก็รายงานเรื่องบุคคลคนนี้และความสามารถของเขาแล้ว นางรู้ตั้งแต่แรกว่าองค์ชายน้อยแอตแลนอายน้อยคนนี้มีพรสวรรค์ไม่ธรรมดา
จิ่วอิงพูดขึ้นจากด้านข้างว่า “ระวังตัวด้วย องค์ชายคนนี้มีความสามารถไม่เบา เขาสามารถสื่อสารกับพลังทุกประเภทได้ แม้ดูจากภายนอกแล้วจะมีตบะไม่สูงมากนัก แต่กลับสามารถโยกย้ายพลังภายนอกทุกอย่างได้ มิเช่นนั้นเขาก็คงไม่สามารถปกครองจักรวาลทางเหนือที่ปั่นป่วนและสั่นคลอนให้เป็นอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้ได้ ทำให้จักรวาลแห่งนี้ค่อยๆ กลับมามีชีวิตอีกครั้ง โดยไม่ส่งผลกระทบต่อแอตแลน แทนที่จะทำลายมันอย่างเดียว”คำพูดเหล่านี้… เพียงพอที่จะทำให้รูม่านตาของกู้จื่อเฟิงหดเล็กลง “ดูท่าปู่จิ่วจะติดตามเรามาตลอดทาง มิหนำซ ้าก่อนหน้านี้ยังตระเวนดูจักรวาลทางเหนือแล้วจึงรู้ดีเช่นนี้”“ที่ไหนกัน” จิ่วอิงไม่มองกู้จื่อเฟิงด้วยซ ้า ศีรษะข้างหนึ่งยังกำลังหยอกเย้าเยี่ยนเสี่ยวเป่าส่วนเจ้าตัวน้อย ขณะที่จิ่วอิงยื่นศีรษะไปเล่นกับเขา เขาก็จับศีรษะของมันไว้และอ้าปากกัดมัน“โอ๊ย!” จิ่วอิงที่รู้สึกเจ็บรีบร้องออกมา “ใจเย็นๆ สิ ปู่จิ่วเจ้าอายุปูนนี้แล้วทนถูกกัดไม่ไหวหรอก จะว่าไปแล้ว… ทำไมรู้สึกว่าฟันของเจ้าแ
