ามเป็นมนุษย์แรกเริ่มที่ค่อยๆ หลุดออกจากตัวท่านตั้งแต่ที่ท่านกำเนิดมาพร้อมสติปัญญา ดังนั้นนางจึงเต็มไปด้วยอารมณ์จิตนึกคิดและความสุจริตอันแรงกล้าเหมือนกับเด็ก แต่เดิม…นางไม่มีคุณสมบัติที่จะกลับชาติมาเกิดเป็นมนุษย์อย่างอิสระได้ แต่เมื่อตัวท่านร่วงหล่น นางย่อมหลุดออกจากการผูกมัด เข้าไปเวียนว่ายตายเกิด กลายเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ได้” กู้จื่อเฟิงกล่าวเยี่ยนอวี๋หรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะเชื่อในสิ่งที่กู้จื่อเฟิงพูด แต่อันที่จริงนางเคยคาดเดาไว้เช่นนี้นานแล้ว นางมักคิดว่าแม่นางน้อยเยี่ยนจื่ออวี๋คนนั้นต้องมีส่วนเชื่อมโยงกับนางเองแน่นอน แต่หากจะบอกว่านางคืออดีตชาติ การกลับชาติมาเกิดของนาง จะดูจะขาดแคลนบางอย่างไป ดังนั้นสิ่งที่กู้จื่อเฟิงพูดย่อมมีความเป็นไปได้ในระดับหนึ่ง“การวิเคราะห์ของข้าน้อย แม้เพิ่งจะสรุปออกมาได้ แต่ข้าน้อยคิดว่าอย่างน้อยก็มีความแม่นยำหกส่วน หากข้าน้อยเดาไม่ผิด ครั้นเมื่อท่านเกิดใหม่เป็นเยี่ยนจื่ออวี๋ นางยังมีตัวตนของนางเอง จากนั้นค่อยๆ ถูกท่านผสาน จากข้อมูลที่ข้ารวบรวมได้ จิตสำนักของท่าน
ตื่นเต็มที่เมื่อครั้นเยี่ยนจื่ออวี๋ปฏิเสธการขอแต่งงานของน้องชายข้าออกไปคลอดบุตรและถูกนักฆ่าซุ่มโจมตี” กู้จื่อเฟิงบอกเล่าสถานการณ์ของเยี่ยนจื่ออวี๋ทีละเหตุการณ์ได้เป็นลำดับและถูกต้องจู่ๆ เยี่ยนอวี๋ก็ยิ้มและยื่นมือไปยกแก้วน ้าชาขึ้นมา จิบคำหนึ่ง“ตอนนี้สิ่งที่ข้าสนใจมากกว่าคือสิ่งที่ท่านกู้ได