ที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ดีอกดีใจขึ้นมา “รักพ่อ” ถึงแม้เขาจะไม่เห็นภาพข้างหลังเลย แต่ในเมื่อท่านแม่เขาไม่ให้ดู แต่เด็กน้อยคิดว่าในเมื่อแม่ดีใจแสดงว่าแสงเลวๆ นั่นแตะต้องตัวพ่อไม่ได้ ดังนั้นเด็กน้อยเองก็ดีใจ เหมือนกับกำลังบอกว่าแม่ดีใจ เสี่ยวเป่าก็ดีใจ ทำเอาเยี่ยนอวี๋อดจูบเขาอีกสองสามทีไม่ได้ จนเด็กน้อยรู้สึกขัดเขินแน่นอนว่ามิคาเอลที่มีอารมณ์กลับกันอย่างสิ้นเชิง นางก็ถูกบังคับให้กลับกลายเป็นร่างเดิม นางมองต้าซือมิ่งอย่างสิ้นหวัง “เพราะอะไร”ไม่ ไม่ใช่แค่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร มิคาเอลยังไม่เข้าใจว่า “เป็นไปได้อย่างไร”
มิคาเอลเป็นส่วนหนึ่งของแหล่งศักดิ์สิทธิ์ เมื่อนางพลีกาย นางก็จะผสานรวมกับแหล่งศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ เช่นนั้นหากหรงกำลังผลอมผสานแหล่งศักดิ์สิทธิ์ เขาก็ต้องผสานนางเข้าไปด้วย มิใช่หรือทว่าความเป็นจริงบอกแล้วว่าไม่ใช่เช่นนั้นจริงๆต้าซือมิ่งย่อมมีวิธีสกัดกั้นนางไว้ด้วยวิธีของตนเอง ที่สำคัญคือนอกจากต้าซือมิ่งจะสกัดไว้สำเร็จแล้ว ยังถือโอกาสเย้าแหย่ภรรยาและหลอกลวงจักรพรรดิหูจวิ้น เสร็จแล้วเขายังฝึกบำเพ็ญได้ด้วยและการถือโอกาสกระทำสิ่งเหล่านี้ มิคาเอลไม่รู้ด้วยซ ้า มิเช่นนั้นนางคงตายคาที่ไปแล้ว ทว่าแม้นางจะไม่ได้อาเจียนเป็นเลือดในครานี้และไม่มีท่าทีว่าจะยอมแพ้กำลังล้มนอนอยู่กลางอากาศ ปากพึมพำไม่หยุดว่า “เป็นไปได้อย่างไร เพราะอะไร ข้ากำลังช่วยเจ้านะ…”มิคาเอลคิดอย่างไรก็ค
