งประกายตู้มพื้นที่ที่อันที่จริงมีขนาดเท่าห้องๆ หนึ่งพังทลายในทันที ผู้เฒ่าริกเกิร์ตฟันสีทองยังไม่ทันปล่อยงูพิษซาตานและหมาป่ายักษ์เฟนเลย์
ด้วยซ ้า เยี่ยนอวี๋ก็ทำลายพื้นที่หมดแล้ว นางเดินออกจากพื้นที่มาแล้ว“อ้ะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าดีใจมาก “แม่เก่งๆ”เยี่ยนอวี๋ลูบศีรษะของเด็กน้อย สายตาก็มองไปรอบๆ พบว่าตนเองอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง“ที่นี่…” เยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว รู้ได้ว่าป่าแห่งนี้ดำรงอยู่จริง อีกทั้งจากกลิ่นอายแล้วเหมือนกับจะเก่าแก่มาก เกรงว่าจะเก่าแก่ไม่น้อยไปกว่าขุนเขาท้องทะเลและมหาทวีปของนาง“ที่ไหน” เยี่ยนเสี่ยวเป่าถามท่านแม่ของเขาอย่างงงงวย ยังพูดว่า“เป่าไม่รู้จัก และไม่ ไม่มีพ่อ”เยี่ยนอวี๋จูบเด็กน้อยเบาๆ “อาจจะเป็นกับดักอีกแห่งหนึ่ง เราอาจจะบุกเข้ามาในสถานที่ที่ค่อนข้างพิเศษ”“พิเศษ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าถามซ ้า และยังมองไปรอบด้านอย่างประหลาดใจ จากนั้นจู่ๆ เขาก็กอดท่านแม่เขาไว้แน่นเยี่ยนอวี๋ถามทันทีว่า “เป็นอะไรหรือ”“ผลไม้เผ็ดๆ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าจ้องไปที่ที่ไม่ไกลออกไป ตรงนั้นมีผลไม้สีแดงแขวนอยู่บนต้นไม้ต้นหนึ่ง เขารู้สึกไม่ชอบมันมากเลย แต่เขาก็พบในทันทีว่า บนต้นไม้มีผลไม้เผ็ดๆ มากมาย ไม่…เยี่ยนเสี่ยวเป่ารีบหลับตาปี๋ “เต็มไปหมด”
ชู่ เยี่ยนอวี๋กลับส่งเสียงบอกให้เด็กน้อยอย่าเพิ่งพูด เพราะว่านางได้ยินความเคลื่อนไหวเบาๆ ที่ไม่ค่อยปกติ ความเคลื่อนไหวนั้นทำให้นางรู้สึกได้ว่าอันตรายมากเยี่ยนเสี่ยวเป่าเองก
