เพราะว่าแม้จะกำลังหลับลึก ต้าซือมิ่งก็จับกลิ่นอายของภรรยาของเขาได้อย่างแจ่มชัด เมื่อภรรยาจะเข้าใกล้เขา เขาย่อมไม่ปฏิเสธทว่าภาพเช่นนี้… มิได้ทำให้มิคาเอลดีใจ ดวงตานางแดงก ่า “เจ้าเห็นนางเป็นรักแท้ของเจ้า แม้ว่าเจ้าจะยังไม่ได้สติก็ตาม ตราบใดที่เป็นนาง เจ้าจะปล่อยให้นางเข้าหาเจ้าโดยไม่คิดสงสัย”แม้ตอนที่รวบรวมกลิ่นอายของเยี่ยนอวี๋ มิคาเอลจะทำใจไว้แล้วเพราะว่าในงานเลี้ยงต้าซือมิ่งปฏิบัติต่อเยี่ยนอวี๋ดีเป็นอย่างมาก เขาเอาใจใส่และแสดงความรักใคร่จากใจจริง ดังนั้น… มิคาเอลจึงรออยู่หน้าประตูบานนั้นตั้งแต่แรก นอกจากจะต้องการเฝ้าประตูแล้ว ก็ต้องการรวบรวมกลิ่นอายของเยี่ยนอวี๋ด้วย แต่นางหวังเหลือเกินว่าจะไม่ต้องใช้มัน เพราะหากเป็นเช่นนี้ก็บ่งบอกได้เพียงว่าปฐมราชินีเยี่ยนคือรักแท้ของหรงสุดท้าย… เป็นเช่นนั้นจริงๆ ไม่มีใครแตะต้องเขาได้เว้นแต่นางหากเป็นนาง เขาจะทลายกำแพง การรับรู้เช่นนี้ช่างเจ็บปวดมิคาเอลน ้าตานองหน้าอย่างเจ็บปวดใจยิ่งนัก “ข้าแค่เจอเจ้าช้าไป เจ้าก็มอบหัวใจของเจ้าให้ปฐมราชินีเยี่ยนคนนั้นแล้ว”ในความเป็นจริง นางเจ็บใจมากจริงๆ เพราะว่านางรู้ดีว่าหากนางได้รับความจริงใจของหรง ทุกอย่างจะบรรลุผลสำเร็จเป็นไปตามครรลอง แต่ตอนนี้…
“ไม่เป็นไร ก่อนหน้านี้เป็นความผิดของข้า ตอนนี้ข้าจะทำให้เจ้าลืมนาง เรามาเริ่มต้นใหม่ เจ้าจะได้รู้ว่าข้าคือคู่ชีวิตที่แสงสว่างนำพาให้เจ้า” เมื่อพูดจบ มิคาเอลก็ใช้มืออี
