กนางต่อไป”
“เฮ้อ จะโทษเจ้าไม่ได้หรอก เม่ยเอ๋อร์ ตอนนั้นเราก็ไม่รู้ว่าต้าซือมิ่งเขาเป็นปกติแล้ว และยังอ่อนแอลงด้วย ถูกลักพาตัวไปเสียเช่นนั้น ข้าคิดไม่ถึงเลยจริงๆ” อินหลิวเฟิงก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรดีแล้วตามความคิดของเขา บุคคลอัศจรรย์เช่นนี้จะถึงกับถูกลักพาตัวไปได้อย่างไร ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ…ดังนั้นอินหลิวเฟิงจึงถามเอ้อร์เหมาที่เงียบและนิ่งเฉยจนเกินไปตลอดทางว่า “เอ้อร์เหมา เจ้าลองวิเคราะห์สถานการณ์ดูซิ”“…ไม่ใช่ ที่นี่มีลูกพี่มากมายเช่นนี้ นายน้อยท่านจะให้ข้าไก่อ่อนตัวหนึ่งวิเคราะห์สถานการณ์หรือ” เอ้อร์เหมาตัวสั่นระริก ไม่กล้าแสดงความเห็นเขาคอยสังเกตการณ์มาตลอดทาง พบว่าคุณหนูใหญ่เยี่ยนพาลูกพี่ทั้งกลุ่มออกโรงเช่นนี้ เขาต้องสำรวมตัวให้ดี จะได้ไม่ทำให้ลูกพี่ขุ่นเคืองไม่ใช่เพียงเอ้อร์เหมาที่คิดเช่นนี้ จางเจ๋อเหอและพวกพ้องอีกคนหนึ่งที่ไร้ตัวตนก็พยายามทำตัวค้อมต ่า ไม่ให้เป็นจุดสนใจ พวกเขาต่างเห็นแล้วว่าลูกไก่สุดยอดเช่นลูกไก่สีเหลืองตัวนั้นยังถูกซีหวังหมู่เล่นจนสลบไปจนตอนนี้ยังไม่ฟื้น… ด้วยระดับของพวกเขากลัวว่าจะถูกเล่นจนตาย ต้องค้อมต ่าเข้าไว้
ทว่าซีหวังหมู่กลับไม่ได้สนใจพวกเขา มันกำลังรบเร้าอินหลิวเฟิง“นี่ยังต้องให้ผู้อื่นวิเคราะห์หรือ เจ้าวิเคราะห์เองสิ! เจ้ามีสมองฉลาดที่สุด! เจ้าลองวิเคราะห์ซิว่าเกิดอะไรขึ้นกับจวินโฮ่ว”อินหลิวเฟิง “…”แม้จะถูกชมจนตัวลอย แต่เขาก็วิเคราะห์ไม่ได้จริงๆ ทว่าเ
