่งผมสีดำนอน รอบกายเขาแผ่ซ่านแสงสีทองจางๆ เห็นได้ชัดว่ากำลังแผ่จิตสัมผัสเพื่อหาว่าร่างของ ‘ตนเอง’ อยู่ที่ไหนในขณะที่ดยุคแห่งลาซิน่าพากลุ่มอัศวินล้อมรอบวังใต้ดินไว้ เขายังไม่บุ่มบ่ามบุกเข้าไป เพราะว่าเขาสัมผัสได้ว่าผู้ที่บุกเข้ามาเก่งกาจมากอย่างอื่นขอยังไม่กล่าวถึง เพียงแต่ปราสาทชั้นในของลาซิน่าปราสาทแห่งนี้ได้รับพรจากจักรพรรดิผู้ก่อตั้งแอตแลน ซึ่งมี
กฎระเบียบของจักรวาลที่แข็งแกร่งที่สุด แม้แต่ผู้มีระดับพลังเจ้าศักดินาก็ทำลายปราสาทจนกลายเป็นเช่นนี้ได้ยาก… ดังนั้นผู้ประจักษ์เห็นทุกอย่างในเหตุการณ์จึงไม่มีผู้ใดเหลือรอดสักคน!อัศวินที่มาพร้อมดยุคแห่งลาซิน่าในบัดนี้ล้วนเป็นอัศวินรอบนอกปราสาทลาซิน่า ซึ่งมีความสามารถและประสบการณ์ธรรมดามากดังนั้น… ดยุคแห่งลาซิน่าจึงตะโกนเข้าไปยังวังใต้ดิน ถามว่า “ผู้มาเยือนคือท่านใด”เขาหวังว่าจะมีพื้นที่ในการพูดคุย แต่วังใต้ดินไม่มีเสียงใดๆ ตอบกลับซีหวังหมู่เองก็ไม่มีจิตใจออกมาเก็บเศษสวะ มันร้อนใจจะตายอยู่แล้ว “จวินโฮ่วไปที่ไหนแล้ว คงไม่ใช่ว่าถูกแปดเปื้อนแล้วจริงๆ หรอกนะ เช่นนั้นจะทำอย่างไรดี!”“หุบปากเถอะเจ้าน่ะ!” จิ่วอิงหมดคำจะพูด “อี้เอ๋อร์ไม่ใช่ผู้ชายที่แตะต้องง่ายดายเช่นนั้น”ซีหวังหมู่ไม่เชื่อ “หากแตะต้องยาก เหตุใดเราหากันทั้งวันก็หาไม่เจอเล่า เขาเองก็ไม่ได้หนีออกมาเองเสียหน่อย ดูก็รู้ว่าเจออันตราย!”“ข้าผิดเอง” เม่ยเอ๋อร์ตำหนิตนเอง “ตอนนั้นข้าควรไล่ล่าพว
