คนโตไม่ได้จูบแต่ก็จูบคนเล็กแล้ว“ฮ่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ถูกจูบหัวเราะร่า ท่าทางน่ารักน่าชังประหนึ่งภาพวาด ทำเอาเหล่าเทพมากมายที่กำลังมองทางนี้หัวใจละลายไปหมดขอไม่พูดถึงอย่างอื่น นายน้อยท่านนี้น่ารักจังเลย โอ๊ยๆเทพอาวุโสบางองค์ก็ลูบเคราและยิ้มอย่างใจดี “นายน้อยน่ารักจริงๆ ฉลาดเป็นเลิศ”“เจ้าก็ไม่ดูหน่อยเลยว่าคือลูกของใคร” เทียนอ๋องเบิกฟ้าหัวร้อนอีกแล้ว “ทารกน้อยของปฐมราชินีย่อมเหมือนปฐมราชินีที่สุด จะไม่น่ารักได้อย่างไร นี่คือสมบัติอันดับหนึ่งของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า!”“ไม่เกินจริงเลย” ปัวเหร่อเทียนอ๋องเห็นด้วย
หลันเย่ว์เทียนอ๋องและเทพองค์อื่นๆ ต่างยิ้มให้เสี่ยวเป่า เยี่ยนเสี่ยวเป่ารู้สึกเขิน ใบหน้าขาวนวลน้อยๆถูกย้อมด้วยสีชมพู แต่เขายังกุมมือขอบคุณอย่างมีท่ามีทางให้เหล่าเทพที่ชมเขา “ขอบคุณ…”“เด็กดี!”“งดงามจริงๆ!”“น่ารักจังเลย!…”ทั่วทั้งท้องพระโรงพากันชื่นชมไม่หยุดจนไม่มีเทพสักองค์สนใจแขกไม่ได้รับเชิญจากต่างแดนที่อยู่ข้างนอกทว่าหันหลิว บิดาของกษัตริย์จวนซวีพลันเอ่ยปาก “ปฐมราชินีบุตรของท่านคนนี้ไม่เลว แต่สวามีที่ท่านเลือกท่านนี้ ดูท่าจะมีปัญหามากมาย”ทั่วทั้งตำหนักเงียบงันทุกคนล้วนรู้ดีว่าจู้หรง หลานของกษัตริย์จวนซวี ก่อนหน้านี้ถูกปฐมราชินีหยวนชูเล่นงานจนพิการ ว่ากันว่ายังนอนอยู่ในเมืองเฉาอวิ๋น ปู่ทวดเช่นหันหลิวคนนี้คงจะมาร้องทุกข์ขอความเป็นธรรมมิหนำซ ้า… อาจจะไม่พอใจที่ปฐมราชินีลงมือ มิเช่
