าโกรธจนแหกปากร้อง “ให้เป่าไม่ใช่หรือ”“ให้เจ้าเล่น ไม่ได้ให้เจ้ากิน” ต้าซือมิ่งที่พูดมีเหตุมีผลศึกษาไข่ใบนั้นอยู่ครู่หนึ่ง เขากำลังสัมผัสสิ่งมีชีวิตในนั้น
ไข่สีดำที่ถูกกัดไปคำหนึ่งกำลังแตกร้าว แต่สิ่งมีชีวิตที่อยู่ข้างในไม่ยอมออกมา ทว่ากลิ่นอายข้างในนั่นทำให้เยี่ยนอวี๋เคร่งขรึมลงผ่านไปครู่หนึ่ง…ขณะที่เยี่ยนเสี่ยวเป่าจะไปแย่งไข่สีดำกลับมาฟิ้วลำแสงสีดำสว่างวาบออกมาอย่างรวดเร็ว เห็นได้ชัดว่ามันกำลังจะหนีน่าเสียดายที่รอบกายมันมีแต่วีรบุรุษไร้เทียมทาน ดังนั้นมันจึงหนีไม่พ้น มันถูกวงแหวนสีฟ้าของต้าซือมิ่งปกคลุมไว้แล้วและยังถูกจับกลับมาเพียงแต่ว่าสิ่งที่อยู่ภายใต้แสงสีฟ้ากลับทำให้เยี่ยนอวี๋ตกใจ “แอนนา?”“แอนนา” เซ่าเฮ่าร้องเสียงหลงเพราะว่าสิ่งที่ถูกแสงสีฟ้าปกคลุมไว้ ขนาดเล็กกว่าไข่นั้นหน้าตาเหมือนแอนนา สิ่งที่ต่างกันคือแอนนาในยุคมารเทพมีขนาดใหญ่มโหฬาร ส่วนตัวนี้กลับ…เล็กเป็นพิเศษแน่นอนว่า อาจเป็นไปได้ว่าแอนนาใช้พลังวิเศษย่อขนาดตนเองลง เพียงแต่ว่า… นี่ยังคงทำให้เซ่าเฮ่าตะลึงจนลูกตาแทบถลนออกมา
“แอนนา?” จิ่วอิงมองของเล่นตัวน้อยชิ้นนี้อย่างตั้งใจ มันดูออกว่านี่คือตุ๊กตาหญิงที่มีผมสีดำตาสีแดง แม้ตัวเล็กแต่วิจิตร สวมชุดเกราะสีดำ“อ้ะ” ‘หุ่นจำลอง’ ฉบับมีชีวิตที่ถูกเรียกว่าแอนนากรีดร้องใส่ทุกคน นัยน์ตาปรากฏความสับสน ดูมีสง่าราศี หากมันไม่เล็กจนเกินไปแล้วล่ะก็“อ้ะ” เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ส่งเสียง “สวย” เจ
