้าตัวน้อยที่เล็กเหมือนพ่อตัวน้อยของเขา ร่าเริง อยู่ไม่นิ่งยิ่งกว่าพ่อน้อยที่ท่านพ่อเขาให้ ดูน่าสนุกจังเลย“พ่อ พ่อ ให้เป่า…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพูดพลางยื่นมือออกไปแล้วแต่ท่านพ่อเขาไม่ได้ให้เขา ยังคงศึกษาแอนนาตัวน้อยตัวนี้พร้อมขมวดคิ้วแน่น เหมือนกับว่าพบปัญหาบางอย่าง เยี่ยนอวี๋จึงถามตามสัญชาติญาณว่า “เกิดอะไรขึ้นหรือ”“มีกลิ่นอายคล้ายแดนมืด” หรงอี้ตอบและยังใช้พลังจิตสำรวจเข้าไปในวิญญาณของแอนนาตัวน้อย เพียงชั่ววูบหนึ่ง เขาก็เหมือนกับเห็นบางอย่างเข้าแล้วในขณะเดียวกัน…ณ สถานที่ที่ไม่รู้จักกลุ่มของอินหลิวเฟิงที่หนีมาสองสามวัน พวกเขาก็มุดเข้าไปในอาคารปลูกสร้างคล้ายวัดที่ซ่อมซ่อหลังหนึ่ง ในที่สุดก็หลุดพ้นจากการไล่ล่าของไส้เดือนยักษ์เสียที
“มารดามันเถอะ” ลูกไก่สีเหลืองอยากจะร้องไห้ มันเกือบจะถูกกินหลายคราตลอดทาง ตกใจแทบตายอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าไส้เดือนเหล่านั้นคืออะไรกัน เหมือนกับว่าจะอยากกินพวกมันมาก“ที่นี่ไม่ใช่แดนมืดวิญญาณอสูรหรือ ถิ่นของข้าจักรพรรดิน้อยนี่” ลูกไก่สีเหลืองอยากจะร้องไห้ ไม่เข้าใจว่าเหตุใดกลิ่นอายของตนจึงไม่สามารถทำให้ไส้เดือนยักษ์เหล่านี้เกรงกลัวได้“มีความเป็นไปได้สองอย่าง” อินหลิวเฟิงหอบพลางพูดว่า “หนึ่งคือสายเลือดของเจ้าหมดประสิทธิผลแล้ว ความเป็นไปได้อีกหนึ่งอย่างคือเกรงว่าที่นี่ไม่ใช่แดนมืดวิญญาณอสูร”“เช่นนั้นคือที่ไหน” เอ้อร์เหมาถาม “เรามาถึงที่ไหนกัน”“…” ทุกคนเงียบงัน คำถามน
