้พ่อจะทำแบบที่สวยกว่าให้เจ้า”เด็กน้อยไม่มองมงกุฎนั่นแล้ว เปลี่ยนมามองท่านพ่อเขาแทน“จริงหรือ”“อืม”“แบบค้อน ค้อน?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าซักไซ้“อยากได้วิบวับไม่ใช่หรือ” ต้าซือมิ่งมองเด็กน้อย ครานี้เขายอมรับในสายตาของเด็กน้อยแล้ว และยังรู้ว่าต้องเลือกสิ่งที่ดีกว่าให้เลี้ยงไม่เสียข้าวสุกจริงๆ สมแล้วที่เป็นลูกของเขาเด็กน้อยกล่าวอย่างไม่เคยทำให้ท่านพ่อ ‘เสียหน้า’ ว่า “ชอบค้อนค้อนที่สุด! สวม บนหัว!”“เจ้าไม่กลัวผมไม่งอกหรือไร” จิ่วอิงอดพูดแทรกขึ้นไม่ได้เยี่ยนเสี่ยวเป่าถูกเสียดแทงจนหน้าอวบอ้วนบึ้งตึง “อิงอิง ร้ายที่สุด! เป่าไม่เอาแล้ว”
“ฮ่าๆๆๆๆ…” จิ่วอิงสนุกสนาน “เอาเถอะน่า หัวล้านก็ดีเหมือนกันนะ”เยี่ยนเสี่ยวเป่าเบือนหน้าหนีไม่มองจิ่วอิง เขามุดเข้าไปในซอกคอของท่านพ่อแล้ว “พ่อ ชกอิงอิง!”“นายน้อย เรื่องนี้มิต้องรบกวนจวินโฮ่ว ซีซีช่วยท่านเอง!” ซีหวังหมู่ลงมือทันทีทำเอาจิ่วอิงถูกอัดไม่ทันตั้งตัว “เป็นบ้าอะไรของเจ้า!”“รังแกนายน้อยดีนัก!” ซีหวังหมู่มีจุดยืนชัดเจนจิ่วอิงรีบหลบ “ข้าคือปู่จิ่วของเขา หยอกเขาเล่นแล้วจะทำไมเล่า”“ไม่ทำไม ควรโดนอัด!” ซีหวังหมู่ยืนกราน นางไล่ตามจิ่วอิงไปแล้วเยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะขบขัน “ฮ่า… ซีซี สวย!”ท่าทางน่าเอ็นดูเช่นนี้ทำให้เยี่ยนอวี๋อดยื่นมือไปลูบเด็กน้อยไม่ได้ขณะเดียวกันนางก็พูดกับเทียนตี้ที่รับมงกุฎไว้แต่กลับยังนิ่งงันว่า“สามหมื่นปีมานี้ ลำบากเจ้าแล้ว”เพียงประโยคเดียว…ทำ
