ให้เทียนตี้ที่เก็บน ้าตาไปแล้วสะเทือนใจขึ้นมาอีกครั้ง! และครั้งนี้… เทียนตี้ที่คุกเข่าลงบนพื้นดัง ตุบ ยังกอดขาของนางไว้และร้องไห้จนดูไม่ได้ “ชูชู!” แม้สรรพชีวิตไม่รู้ แต่ชูชูของเขาที่อบรมสั่งสอนเขามารู้ทุกอย่าง
ตลอดสามหมื่นปีที่ผ่านมานี้ เหตุผลที่ไม่ว่าต้องยอมสละทิ้งอะไรเพื่อเลื่อนขั้น นางรู้ดี แม้เขายังไม่ได้พูดอะไรแม้เพียงน้อย แม้เขาทำผิดมากมาย ทำให้นางกลับมาแล้วต้องเดือดดาล กระทั่งเกือบจะถูกทำร้ายจนร่วงหล่นอีกครา แต่หากมีอีกครา เขาก็จะไปจำศีลอยู่ดี เขาต้องเสียสละบางสิ่งจึงจะตั้งใจทุ่มเทกับการจำศีลและเลื่อนขั้น ปกป้องจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าที่ชูชูทิ้งไว้ให้ เขาจะไปตามหานางดังเช่นพี่น้องคนอื่นๆ ทำมิได้ เขาทำได้เพียงพยายามเข้าใกล้นางในจักรวาลดั้งเดิมครั้งแล้วครั้งเล่า และยังต้องพยายามฝ่าฟันและเลื่อนขั้นอย่างสุดความสามารถ เขาจะท้อถอยไม่ได้ ต้องเดินหน้าอย่างเดียวเพราะว่าข้างบนของเขาไม่มีนางอีกแล้ว มีหลายคราที่เขาอยากจะกลับคืนสู่ธรรมชาติไปตามกลิ่นอายของนาง แต่เขาทำไม่ได้ เขาต้องรักษาจักรวาลสวรรค์เก้าชั้นฟ้าไว้ เขาต้องแบกรับมันไว้…เทียนตี้ที่ปล่อยโฮเช่นนี้ย่อมทำให้เซ่าเฮ่ากางม่านผนึกไว้ เขาปกคลุมรอบบริเวณของพวกเขาไว้ด้วยหมอกสีขาว ดังนั้นจึงไม่มีเทพองค์ใดเห็นเทียนตี้ที่ไร้สติเช่นนี้ตี้เซินถือเป็นข้อยกเว้นทว่าตี้เซินในบัดนี้ไม่อาจเข้าใจได้จริงๆ ว่าเหตุใดเสด็จพ่อของเขาจึงเสียสติต่อหน้าปฐ
