นไปตั้งนำนแล้ว…เยี่ยนอวี๋ ปฐมรำชินีหยวนชู นำงไม่จ ำเป็นต้องเอื้อนเอ่ยค ำพูดใดก็สำมำรถเผยควำมจริงให้กระจ่ำง ท ำให้ค ำโกหก ค ำวิพำกษ์วิจำรณ์และค ำครหำที่เทียนโฮ่วซีเหอกุขึ้นมำตลอดสำมหมื่นปีถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดแม้แต่บรรพบุรุษหงเหมิง ทงเทียนเจี้ยวจู่และเจ้ำเมืองแห่งเมืองสุขำวดีก็ล้วนบื้อใบ้ไปนำนแล้วบอกว่ำปฐมรำชินีมอบพลังใหม่ให้จักรพรรดิอสูรเพียงเพื่อขึ้นไปอยู่จุดสูงสุดอีกครำหรือ…ขอโทษด้วย นำงอยู่บนจุดสูงสุดมำโดยตลอดอยู่แล้วบอกว่ำปฐมรำชินีละทิ้งศักดิ์ศรีสมคบกับเผ่ำมำรเพื่อถือครองอ ำนำจหรือ…ขอโทษด้วย นำงคือเทพสูงสุดมำโดยตลอดอยู่แล้ว
บอกว่ำจะห้ำมปฐมรำชินีชะล้ำงสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำด้วยเลือด แม้จะต้องตำยก็ไม่เสียใจหรือ…ขอโทษด้วยปฐมรำชินียังไม่อนุญำตให้เจ้ำตำย…บัดนี้เทพทั้งหลำยเงียบงันเยี่ยนอวี๋มองเทพนับพันหมื่นด้วยสำยตำเยือกเย็น ก่อนจะเอ่ยเรียกอย่ำงสงบว่ำ “หงเหมิง พูดสิ่งที่เจ้ำพูดเมื่อครู่นี้อีกครั้งซิ”หงเหมิงที่ถูกเรียกพลันเหงื่อตก เขำจะกล้ำเอ่ยค ำพูดเมื่อครู่นี้อีกได้อย่ำงไร เขำยิ่งรู้สึกว่ำสิ่งที่พูดเมื่อครู่นี้ล้วนเป็นเรื่องน่ำขัน ปฐมรำชินีก็คือปฐมรำชินี สูงส่งไร้ที่เปรียบแม้จะร่วงหล่นไปสำมหมื่นปีและเพิ่งจะกลับมำแต่กลับยิ่งใหญ่กว่ำอดีต หำกนำงมีใจช ำระล้ำงสวรรค์เก้ำชั้นฟ้ำด้วยเลือด นำงคงท ำไปนำนแล้ว เหตุใดต้องรอถึงบัดนี้“หงเหมิงรู้ผิดแล้ว ปฐมรำชินีโปรดลงโทษ!” บรรพบุรุษหงเหมิงที่ไม่กล้ำโต
