ตลอดเวลาจริงๆ ถึงแม้พวกเขาขึ้นมาสวรรค์เก้าชั้นฟ้าต้องเผชิญกับเทพและเซียนนับพันหมื่น กระทั่งทวยเทพรุ่นแรกก็ตามทว่า…
“หนีอะไรเล่า! จัดการซะก็สิ้นเรื่อง!” หนามบนตัวมันตั้งชันขึ้นมาหมดแล้ว ในยามนี้หากใครมาบอกมันว่าจะไม่สู้แล้ว จะหนี! มันไม่ยอมแน่!ในขณะเดียวกัน…ฟิ้ว!ซู่!การโจมตีจากทงเทียนเจี้ยวจู่และเจ้าเมืองแห่งเมืองสุขาวดีรุดมาถึงวงแหวนป้องกันของเยี่ยนอวี๋ที่สร้างจากพลังอำมหิตของซีหวังหมู่ เทพอัสนีและจิ่วอิงแล้ว มันเข้าปะทะเสียดสีกันจนเกิดประกายไฟอย่างดุเดือดและกรีดเสียงแหลมออกมาไม่หยุดวี้ด!ซีหวังหมู่ข่วนพื้นด้วยกรงเล็บราวกับเสือดาวที่พร้อมกระโจนใส่!เตรียมจะฉีกทึ้งให้สาสมใจแล้วกรร!เทพอัสนีก็กุมหน้าอกของตนเองไว้เตรียมระเบิดพลังสายฟ้าหากมันไม่ฟาดกองทัพสวะเหล่านี้ด้วยสายฟ้าให้ตาย อย่าเรียกมันว่าเทพอัสนีอุแว้!
จิ่วอิงที่ส่งเสียงร้องประหลาด รอบกายมันบังเกิดไฟและน ้าแข็งกลิ่นอายที่มิอาจคาดเดาได้นับไม่ถ้วนวนเวียนอยู่บนศีรษะของจิ่วอิงไม่ขาดสาย หนามทั้งตัวของมันสั่นสะท้าน เซลล์ทุกอณูของมันกำลังร ่าร้องว่า กินมัน! กินมัน!“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าก็เอาด้วย “พ่อไม่ปิด! เป่าจะตี!”ทว่าต้าซือมิ่งยังคงไม่ปล่อยมือ “พ่อเอง”จากนั้น… ไม่ว่าจะเป็นซีหวังหมู่ เทพอัสนีหรือจิ่วอิง พวกมันก็ไม่มีโอกาสได้ลงมือด้วยซ ้า เพราะขณะที่ต้าซือมิ่งพูดว่า ‘พ่อเอง’ เขาก็เริ่มโจมตีก่อนใครแล้ว“!”บรรพบุรุษหงเหมิงที่มีไหวพริบด
