ี่นั่งอเนจอนาถทันที พวกเขาถูกเหวี่ยงจนกระดูกหักเสียงดัง กร็อบ หากไม่ใช่เพราะมีร่างเทพที่ไม่ธรรมดา พวกเขาคงถูกเหวี่ยงจนร่างแหลกละเอียดไปแล้ว“บัดซบ!” ซีเหอโกรธกริ้ว “ยังกล้าแสดงความดุร้ายอีก ยังไม่รีบปล่อยเหล่าเทพเมืองสุริยันจันทราของข้าอีก เซินเซินด้วย! พวกเจ้าต่างหากที่กบฏ”วิ้ว! เจ้าเมืองแห่งเมืองสุขาวดีก็สังเวยดอกปทุมโบราณจากพระพุทธเจ้า ขณะที่ดอกปทุมเบ่งบาน แสงอันศักดิ์สิทธิ์ก็ไหลออกมาจากฟ้าดินกลายเป็นกลีบดอกปทุม โจมตีเยี่ยนอวี๋และพรรคพวกทันทีเหล่าเทพและเซียนพากันโจมตี! ฉากเช่นนี้! ความยิ่งใหญ่เช่นนี้!
…ทำให้เยี่ยนชิงที่ในที่สุดก็เข้าใจว่าภาพตรงหน้าไม่ใช่ภาพมายาแต่อย่างใดเข้ามาปกป้องบุตรสาวอันเป็นที่รักไว้ด้านหลังก่อนผู้ใด“บัดซบ! นี่มันเทพบัดซบอะไรกัน! รังแกแม่นางน้อยผู้บริสุทธิ์ได้อย่างไร!”“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่ต้องกลัว!” เยี่ยนจื่อเสาก็เข้ามาปกป้องน้องสาวแล้ว ทว่าเขายังคงรู้สึกว่าภาพตรงหน้าล้วนเป็นภาพมายา “แม้จะอยู่ในโลกมายาก็ห้ามรังแกเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!”ส่วนเยี่ยนจื่อเยี่ยผู้ที่คิดได้มากที่สุดและเห็นทุกอย่างทะลุปรุโปร่งมากที่สุดกำลังถามต้าซือมิ่ง “จนบัดนี้แล้วเจ้ายังไม่พาเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์หนีไปอีกรึ!”ปฏิกิริยาของสามพ่อลูกทำให้เยี่ยนอวี๋ที่แต่เดิมนัยน์ตาปรากฏแสงมืดมนชะงักเล็กน้อย เพราะว่านางรู้สึกดวงตาร้อนผ่าวจึงหยุดชะงักลงท่านพ่อเจ้าน ้าตาและพี่ชายทั้งสองของนางปกป้องนางด้วยสัญชาติญาณ
