บสือซ่าไห่จะคลายตัวลงหลังจากหนึ่งวัน ท่านเทพทุกท่านจะสามารถเข้าไปได้” เทพอาวุโสกล่าวซีเหอน ้าเสียงเคร่งขรึม “เทียนจุนยังคงไม่ยื่นมือเข้าช่วยอยู่ดีรึ!”“เชิญเหนียงเหนียง” เทพอาวุโสผายมือส่งแขกอย่างสุภาพนอบน้อม“ฮึ!” ตี้เซินแค่นเสียงหัวเราะเย็นชาทีหนึ่ง “ในเมื่อท่านเทพสามารถเข้าไปได้ เช่นนั้นจะมีหรือไม่มีหยวนสื่อเทียนจุนก็คงไม่เป็นอะไร”“เชิญองค์หญิงเจ็ด” เทพอาวุโสหนักแน่นดั่งภูเขา ยังคงกล่าวด้วยท่าทางเช่นเดิมตี้เซินสะบัดแขนเสื้อจากไปทันทีส่วนซีเหอถอนหายใจทีหนึ่ง “ลำบากเทพอาวุโสแล้ว”“เหนียงเหนียงเกรงใจแล้ว” เทพอาวุโสยังคงท่าทางดังเดิมซีเหอไม่คิดเลยว่าหยวนสื่อเทียนจุนจะยังคงไม่ลงมือ แม้แต่ปฐมราชินีหยวนชูก็มิอาจทำให้เขาหวั่นไหวได้ เช่นนี้ก็ดี หมายความว่า
การกระทำหลังจากนี้ของนาง หยวนสื่อเทียนจุนก็คงจะไม่สนใจเช่นกันทว่าซีเหอที่เดินออกจากตำหนักเทียนจุนก็ออกคำสั่งอย่างตรงไปตรงมาว่า “เซินเซิน ในเมื่อเทียนจุนไม่ไปแล้ว ครั้งนี้ไม่ว่าอย่างไรเจ้าก็ห้ามไปอีก! เจ้าต้องรู้ว่าในเมื่อเจ้าสืบทอดพลังไท่ชูแล้วก็ห้ามเกิดข้อผิดพลาดใดๆ กับตัวเจ้า”“เป็นร่างสืบทอดพลังไท่ชูแล้วจะนอนเอนกายบำเพ็ญตนได้สำเร็จหรือเพคะ” ตี้เซินตอบโต้ “ครั้นเสด็จพ่อโตเท่าข้า ท่านออกเดินทางไปแดนมืดสู้รบกับสิบสองเทพมารแล้ว”“นั่นเป็นเพราะว่า…” ซีเหอเม้มปาก ไม่ได้พูดส่วนที่เหลือออกมาตี้เซินกลับพูดต่อแทนว่า “นั่นเป็นเพราะว่าเสด็จพ่อไม่ใช่
