ต่คิดสงสัยต่อไป อย่าคาดหวังว่าเทียนตี้จะคลายความสงสัยให้ กระทั่วหลังจากเลิกปราชุม ซีเหอเอ่ยถามเป็นการส่วนตัวก็ยังไม่ได้คำตอบอะไร
…“แปลกจริง” หลังจากซื่อผานเทียนอ๋องสืบทราบข่าวก็ยิ่งสงสัยท่านเทพอี้หยางที่กำลังเล่นหมากล้อมกับซื่อฝานเทียนอ๋องก็พูดเกลี้ยกล่อมอย่างอ่อนโยนว่า “ท่านพี่เหตุใดจึงต้องกังวลใจกับเรื่องนี้ด้วย ตี้จวินมิได้สั่งให้ท่านไปหาเหล่าขุนเขาและท้องทะเลที่ไม่เห็นคุณค่าของผู้อื่นเหล่านั้นเสียหน่อย”“แต่ถึงอย่างไรหลังจากพวกมันกลับมาแล้วก็ต้องเผชิญหน้ากันอยู่ดี” ซื่อฝานเทียนอ๋องที่มิได้รู้สึกดีต่อเหล่าขุนเขาและท้องทะเลก็ไม่ได้ปิดบังน้องสาว “ครานั้นพวกเขากล้าทำร้ายข้า บัดนี้ก็คงยังกล้าเช่นเคย”“ครานั้นท่านพี่ท่านยังไม่ได้เป็นเทียนอ๋องแห่งสวรรค์ชั้นหนึ่งบัดนี้ท่านเป็นถึงราชาแห่งทวยเทพ เป็นราชาสวรรค์แห่งสวรรค์ชั้นหนึ่ง แม้จะเป็นเหล่าขุนเขาและท้องทะเลที่ดื้อรั้นเหล่านั้นก็มิบังอาจดูหมิ่นท่านได้” ท่านเทพอี้หยางกล่าวอย่างแน่วแน่“ก็ไม่แน่เสมอไป” ซื่อฝานเทียนอ๋องกลับรู้แจ้งยิ่งกว่าว่า พวกมันกล้ากระทำเช่นนั้น! ถึงอย่างไรพวกมันในอดีตก็กล้าลงมือแม้แต่กับตี้จวิน เขาเป็นเพียงเทียนอ๋องธรรมดาๆ องค์หนึ่งจะเทียบกับตี้จวินได้อย่างไร ย่อมมิอาจเทียบได้นี่ก็เป็นสาเหตุที่ซื่อฝานเทียนอ๋องไม่เข้าใจ เท่าที่เขาดูแล้ว ตี้จวินไม่ชอบพอเหล่าขุนเขาและท้องทะเลเป็นอย่างมาก เทพดุร้ายเหล่านี้
ดื้อรั้นเกินไป! พว
