ญหา! ถึงแม้หลังจากที่ผสานร่างพลังแล้ว เขาจะได้รับความจำ ‘ใหม่’ ไม่น้อยอย่างเช่นการรวมแดนมืด สร้างเมืองจักรพรรดิอสูรและวังจักรพรรดิอสูรอย่างไร แต่ความจำในคืนนั้นซึ่งเป็นส่วนที่สำคัญที่สุด เขากลับยังคงจำอะไรไม่ได้เลย…ต้าซือมิ่งจึงเงียบไปนาน ก่อนจะตอบหลังจากที่เยี่ยนอวี๋คิดว่าเขาคงไม่ตอบแล้วว่า “ยังไม่ฟื้นคืนหมด ข้าคิดว่าเจ้าคงลงมือทำอะไรข้าแล้วจริงๆ”
เยี่ยนอวี๋ “?”นางทำอะไรเขารึ ไม่ใช่สิ… เดี๋ยวนะ“ยังคงจำเรื่องคืนนั้นไม่ได้หรือ” เยี่ยนอวี๋ถามพลางกะพริบตา ไม่รู้ว่าทำไมจึงรู้สึกร้อนตัว ทำเอานางชักจะเริ่มสงสัยตนเองแล้ว หรือว่านางทำเรื่องมิงามกับเขาที่อ่อนแอในครานั้นจริงๆ นะ อย่างเช่นว่าลบความจำของเขาทิ้ง!? เรื่องนี้… ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้เยี่ยนอวี๋ที่รู้จักตนเองดีหลุบตาลงเล็กน้อย “เป็นเพราะว่าเจ้าเพิ่งผสานกับร่างพลังจึงยังไม่ได้ความจำทั้งหมดกลับคืนมาใช่หรือไม่”“อาจจะ” น ้าเสียงต้าซือมิ่งยังเจือความห่อเหี่ยวเล็กน้อย เพราะว่าตอนที่เขาฟื้นตัวนั้น อันที่จริงเขาลองสำรวจตนเองแล้ว เกรงว่าเขา…ยังคงอยู่ในร่างพรหมจารีเช่นนั้นปัญหาก็คือ ลูกที่หลับอยู่ในอ้อมแขนของเขามาจากไหน! นี่คือลูกของเขาจริงๆ เพราะแม้แต่ค้อนจิ๋วมรดกตกทอดตระกูลหรงของเขาเด็กน้อยก็อัญเชิญออกมาได้แล้ว เด็กน้อยเป็นลูกของเขาจริงแท้แน่นอน!แต่ตรงไหนกันแน่นะที่มีปัญหา…ต้าซือมิ่งตกอยู่ในความคิดของตนอย่างมิอาจถอนตัว“…” เยี่ยนอวี๋ก็ไม่ได้
