รบกวนเขา เพราะนางรู้สึกใจไม่เป็นสุขอย่างไรไม่รู้
ลูกไก่มองสองคนนี้ก็รู้สึกพวกเขาดูแปลกๆ แต่มันก็ไม่กล้าถามและไม่กล้าพูด ได้แต่ส่งเสียง จิ๊บๆ…และในขณะที่เยี่ยนอวี๋ตรวจสอบปัญหาผนึกของแดนเทพและแดนมืด จิ่วอิงก็กำลังถามอินสวินอี้ว่า “เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าเศษสวะที่เพิ่งหนีไปเมื่อครู่นี้จะไปที่ไหนต่อ!”“เรื่องนี้…” ครานี้อินสวินอี้ไม่แน่ใจจริงๆ “อาจจะกลับเมืองหลวงไปแล้ว ถึงอย่างไรที่ที่อันตรายที่สุดอาจจะเป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดก็ได้”เมื่อจิ่วอิงได้ยินดังนั้น มันก็คาบสองพ่อลูกอินสวินอี้และกู้ปิ่งคุนที่ตกใจจนยังไม่ได้สติกลับมาหายตัวไปยังเมืองหลวงตี้ชิวทันที!แต่แล้ว ทั่วทั้งเมืองหลวงกลับไม่มีกลิ่นอายของฮ่องเต้หยวนคังเลย เห็นได้ชัดว่าฝ่ายหลังไม่ได้กลับมาเมืองหลวง ทำให้จิ่วอิงแค้นเคืองนัก “เจ้าบัดซบนั่นหนีไปไหนกันแน่นะ!”อินสวินอี้ขมวดคิ้ว เขาเองก็กำลังครุ่นคิดว่าฮ่องเต้หยวนคังจะไปที่ไหนได้บ้าง“ข้ามีอะไรจะพูด” อินหลิวเฟิงเอ่ยขึ้นเบาๆ จากข้างๆจิ่วอิงถามทันที “เจ้ารู้หรือ”อินสวินอี้มองบุตรชาย แต่เดิมเขาคิดว่าบุตรคนนี้ของเขาคงพูดเรื่องไม่เป็นเรื่อง ทว่าอินหลิวเฟิงที่แสดงสีหน้าจริงจังกลับพูดขึ้นว่า
“ตอนนี้มาคิดดูแล้ว ช่วงที่ข้าอยู่สำนักชางอู๋ไม่ได้รับข่าวเคลื่อนทัพของเฉิงคั่วเลย ท่านพ่อสั่งให้คนตรวจสอบดูหรือยังขอรับ”เพียะ อินสวินอี้ตบหน้าผาก สีหน้าเขาไม่ค่อยดีนัก “พอยุ่งขึ้นมาก็ลืมเรื่องนี้ไปเลย! ช่วง
