หดเหี้ยมแล้ว ฮ่องเต้หยวนคังก็ไม่มีค่าให้พูดถึง อีกทั้งการสังหารฮ่องเต้หยวนคังในบัดนี้ก็ไร้ประโยชน์ เพราะว่าปมปัญหาอยู่ที่ ‘ต้าซือมิ่ง’ โหดเหี้ยม ส่วนฮ่องเต้หยวนคัง ‘หุ่นเชิด’ คนนี้นั้น ถูกผู้อื่นแทนที่ได้ทุกเมื่อ สู้ปล่อยให้ฮ่องเต้หยวนคังพิการผู้นี้หวงก้างไปก่อนดีกว่า อย่างน้อยยังรู้ได้ว่าเขาเป็นตัวปัญหาแล้วจึงค่อยเปลี่ยนคน ถึงครานั้นเรื่องก็จะเป็นไปอย่างสมเหตุสมผลถึงแม้เยี่ยนอวี๋เชื่อว่าการเปลี่ยนคนนั้นไม่ง่าย นี่จึงเป็นเหตุผลที่‘ต้าซือมิ่ง’ เหี้ยมเกรียมคนนั้นมิได้จับปลาในน ้าขุ่น หรือบางที ‘เขา’ยังไม่มีความคิดเช่นนี้ เขาคิดเพียงแต่เรื่องทำลายล้างเท่านั้น! แต่หากฮ่องเต้หยวนคังสิ้นไปแล้ว ‘เขา’ คงจะ ‘คิดถึง’ เรื่องเปลี่ยนคนดังนั้นไม่ว่าจะคิดจากมุมไหน การสังหารฮ่องเต้หยวนคังที่พิการย่อมไม่ใช่การกระทำที่ฉลาด เยี่ยนอวี๋และหรงอี้จึงไว้ชีวิตอันไร้ค่าของฮ่องเต้หยวนคังไว้อย่างรู้กัน
…ณ แดนผนึกเมื่อเยี่ยนอวี๋ปรากฏตัว วิญญาณผนึกครึ่งมนุษย์ครึ่งแมงมุมก็แยกร่างออกมาต้อนรับนาง ส่วนร่างจริงของมันกำลังชำระล้างอิงหลงโบราณ“จูจู ช่วยพาข้าไปแดนมืดวิญญาณอสูรที” เยี่ยนอวี๋ไม่รีรอแต่แมงมุมหลากสีร่างมนุษย์ส่ายศีรษะทันที “กุ๊กกู…”เยี่ยนอวี๋รู้ว่าอสูรวิญญาณแดนผนึกเป็นห่วงว่านางจะตกอยู่ในอันตราย เพราะนางเพิ่งจะฟื้นตัวได้สองถึงสามส่วน หากนางเข้าไปในแดนมืดอสูรจะตกอยู่ในอันตราย ทว่านางไม่ได้เข้าไปคนเดียว นางจึ
