าอันวิจิตรไร้ที่ติ มองจมูกน้อยงดงามใบนั้น มองริมฝีปากที่ยังไม่กลับมาเป็นสีแดง แต่กลับมีสีชมพูดุจกลีบลูกท้อ……เขาค่อยๆ ปราชิดหน้าเข้าใกล้ ดวงตาสีม่วงค่อยๆ หลับลง…“…”ราวกับว่าเยี่ยนอวี๋จะสัมผัสได้ เมื่อปลายจมูกอุณหภูมิต ่าของหรงอี้สัมผัสถูกหน้าของนาง ขนตานางก็ขยับเล็กน้อยก่อนจะลืมตาขึ้นทำให้ชายที่กำลังจะประกบริมฝีปากนางชะงัก!“…”หรงอี้ที่ถูกจับได้ก็รู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมากลางอกต่อหน้าภรรยาที่สบตาเขาด้วยดวงตาสุกใส เขารู้สึกทั้งเขินและอาย เพียงแต่ว่าปฐมราชินีก็ยกมือขึ้นคล้องคอเรียวของหรงอี้ไว้ นางค่อยๆ ยกศีรษะขึ้นก่อนจะจรดริมฝีปากลงบนปากที่ค่อนข้างเย็นและนุ่มตรงหน้า ครานี้เอง… หรงอี้ที่ประคองท้ายทอยของนางไว้ก็บรรจงจูบตอบ ลิ้นที่สอดแทรกเข้ามาในปากทำให้เขารู้สึกภรรยาช่างเย้ายวน ทำให้การจูบดูดดื่มขึ้นกว่าเดิม！แต่แล้ว…อุ๊บเยี่ยนอวี๋เริ่มเรียนรู้ที่จะดูดริมฝีปากของต้าซือมิ่งเบาๆ แล้ว
ครานี้เอง…
