โหดเหี้ยม!ผู้มาเยือนก็สะดุ้งตกใจเพราะถึงแม้อาวุโสมือกระบี่จะถูกมัดไว้ แต่เขาที่เป็นถึงผู้เก่งกาจในตำนานก็ยังสามารถฆ่าตนได้ทันทีอยู่ดี“พี่หยวนหมิง?” จวินฮวนคิดไม่ถึงว่าคนที่มาจะเป็นกู้หยวนหมิงในที่สุดกู้หยวนหมิงที่ไม่ต้องคลำทางในความมืดอีกก็ปาดเหงื่อพูดขึ้นว่า “เรื่องอื่นไว้ว่ากัน ข้าช่วยพวกเจ้าออกไปก่อน” เมื่อพูดจบเขาก็หยิบขวดเครื่องลายครามขวดหนึ่งออกมาจากในเสื้อและรีบเทผงในขวดลงไปที่เถาวัลย์ที่พันจวินฮวนไว้เสียงกัดกร่อน แซ่ดๆ ดังขึ้นจากเถาวัลย์ พลังที่มัดจวินฮวนไว้พลันสลายไป แต่ครั้นเขากำลังจะใช้วิชา กู้หยวนหมิงก็เตือนขึ้นว่า“อย่าใช้วิชา มิเช่นนั้นจะหนีไปไม่ได้”อินสวินอี้ที่อยู่อีกฝั่งหนึ่งถามด้วยความตระหนกว่า “ต้าหลางแห่งตระกูลกู้ เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร หากถูกจับได้ เจ้า…”“…” กู้หยวนหมิงเงียบ เขารู้ดีว่าหากท่านพ่อหรือผู้อาวุโสสำนักรู้เรื่องที่เขาทำ เขาก็ไม่ต้องมีชีวิตอยู่แล้วแต่เมื่อเขาได้ยินแผนการลับของสำนักและฮ่องเต้ เขาก็อดมาไม่ได้! เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าสำนักที่เลี้ยงดูตนมากลับช่วยจักรพรรดิสร้างบ่อน ้าสีเลือดด้วยชีวิตคนเกือบร้อยแปดสิบคน! ทำลงไปได้อย่างไร!
กู้หยวนหมิงคิดไม่ออกและคิดไม่ถึงด้วย เขาจึงทำได้เพียงช่วยเหลือคนไว้เท่าที่ตนจะช่วยได้ “ความสามารถของข้ามีจำกัดจึงขโมยเถ้ากระดูกมาได้เพียงเท่านี้ มันสามารถทำให้ยันต์ชั่วร้ายบนเถาวัลย์เหล่านี้เสื่อมคลาย แต่ที่นี่มีคนจ
