ทางออกอย่างรวดเร็ว จู่ๆเถาวัลย์ที่ขาดเหล่านั้นก็พุ่งขึ้นแทงเข้าที่หัวใจของคนเหล่านั้นด้วยความรวดเร็ว!“ไม่!”“ช่วย…”
ผู้คนมากมายถูกแทงทะลุจนตาย ร่วงหล่นลงในบ่อน ้าสีเลือดและกลายเป็นกระดูกทันที…อินสวินอี้ที่เห็นดังนั้นสีหน้าพลันเปลี่ยน เขารีบเร่งทุกคน “เร็วเข้า! รีบหนีเร็วเข้า!”แต่แล้ว… ข้างหน้าของพวกเขา บริเวณเหนือศีรษะของกู้หยวนมิงที่กำลังนำทาง ปลายแหลมนับไม่ถ้วนของเถาวัลย์สีเลือดกำลังรอพวกเขาอยู่แล้ว หากไม่ใช่เพราะทางนั้นมีทางเดินจริงๆ คนที่ไม่รู้คงคิดว่ากู้หยวนหมิงพาพวกเขาไปตายแล้ว!“ทำไงดี” จวินอั้นหยวนที่เพิ่งดีขึ้นเล็กน้อยก็พูดด้วยเสียงต ่าแหบแห้งว่า “ด้วยสภาพเช่นนี้ของพวกเรา คงฝ่ามันไปไม่ได้”“ก็ต้องฝ่าอยู่ดี!” อินสวินอี้พูด “ไม่เช่นนั้นก็ตายสถานเดียว!”“ใช่แล้ว” ขณะที่จวินอั้นเทียนพยักหน้า แสงกระบี่ก็ประกายออกมาจากฝ่ามือของเขาชิ้ง!ชิ้ง! ชิ้ง!…เหล่าคนสำนักจวินจื่อต่างชักดาบคนของสำนักอื่นๆ ใบหน้าซีดเผือด พวกเขากล้าๆ กลัวๆ ไม่กล้าก้าวขึ้นไป หวังรอให้คนสำนักจวินจื่อเปิดทางให้ก่อนแล้วค่อยออกไป
แต่เจ้าสำนักเช่นตี๋อูหวนก็ออกคำสั่งว่า “สำนักเนี่ยผานจงฟังคำสั่ง ช่วยเหลือสำนักจวินจื่อสู้เต็มที่!” เขารู้ดีว่าหากไม่ลองสักตั้งก็จะไม่มีทางออกไปได้“ขอรับ!” คนสำนักเนี่ยผานต่างปล่อยพลังแสงเปลวเพลิงเจิดจ้าไปยังบริเวณใกล้เคียงสำนักจวินจื่อในขณะเดียวกัน…“หมื่นกระบี่! จากต้นกำเนิด”เสียงอาวุโสมือกระบ
