ี่คำราม พลังกระบี่นับไม่ถ้วนพุ่งออกมาจากร่างกายชราของเขาราวกับกระแสน ้าหลาก มันตรงไปยังทางออก มันร่วมสร้างพลังไปพร้อมกับสุสานกระบี่จากโยวตูที่อยู่ไกลออกไปอย่างปรองดองฟู่! ฟู่ๆ!…เถาวัลย์กลายพันธุ์เปื้อนเลือดสีแดงสดเบนปลายแหลมนับไม่ถ้วนจู่โจมเข้าใส่พลังกระบี่ทันที มันถึงกับสามารถพันเกี่ยวพลังกระบี่เอาไว้ได้อย่างแน่นหนา และยังสามารถกลืนกินพลังจู่โจมของกระบี่เหล่านั้น“ไป!”
อาวุโสมือกระบี่พัดม้วนตัวทุกคนและพุ่งขึ้นไปยังทางออกทันทีเขารับรู้ได้ว่าการโจมตีของเขาไม่สามารถกำราบเถาวัลย์แปลกประหลาดเหล่านี้ได้ความจริงก็เป็นเช่นนั้น…สวบ!เถาวัลย์ที่เปล่งเสียงประหลาดออกมาก็ทำลายพลังกระบี่จนหมดสิ้นในขณะที่คนสำนักจวินจื่อกำลังจะฝ่าฟันออกไป มันเขมือบเข้าไปที่พวกเขา ทว่าตี๋อูหวนที่เพิ่งตามหลังมาก็คำราม “หงส์ฟ้ากลับคืน!”ทันใดนั้น…วี้ด!อสูรหงส์เพลิงในตำนานสถิตลงมาในทันใด พลังศักดิ์สิทธิ์อันน่าสะพรึงแผ่ซ่าน มันจู่โจมไปที่เถาวัลย์เหล่านั้น ยับยั้งพวกมันไว้ครู่หนึ่งทำให้สำนักจวินจื่อหายวับเข้าไปในทางเดินได้ทันที“กระบี่จงมา!”เมื่อจวินอั้นเทียนทรงตัวได้ เขาก็ปล่อยพลังกระบี่แห่งความเที่ยงธรรมไปที่เถาวัลย์รอบทิศ เพื่อยืดเวลาให้คนสำนักเนี่ยผานหนีออกไปได้“ไป! รีบตามไปเร็วเข้า!”
จากนั้นคนสำนักอื่นๆ ต่างก็พุ่งออกไปด้วยความรวดเร็ว! ในครานั้นเอง…“คิดจะหนีรึ!”เสียงคำรามที่จู่ๆ ก็ดังขึ้นจากบ่อน ้าสีเลือดพุ่งเป็นเกลียว
