คลื่นสีเลือดขึ้นมากลางอากาศ มันโถมใส่ศิษย์สำนักเหล่านั้น กลืนกินคนจำนวนมากเข้าไปในบ่อน ้าสีเลือดไม่เพียงเท่านี้…“ลงมาซะเถอะ!”หนวดสีเลือดที่พุ่งออกมาจากบ่อน ้าสีเลือดเร็วกว่าอักษรโบราณบนเถาวัลย์เหล่านั้นเสียอีก! มันแทงขึ้นไปตรงทางออกหมายจะเอาชีวิตทุกคนโชคดีที่…“โล่!”อาวุโสมือกระบี่รวบรวมพลังกระบี่เป็นโล่ กันหนวดสีเลือดไว้ได้อย่างหวุดหวิด“หงส์เพลิงจงตื่น!”
เหล่าผู้อาวุโสที่นำโดยตี๋อูหวนก็สร้างค่ายกลหงส์เพลิงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว มันแผดเผาหนวดสีเลือดอำมหิต ทำให้ยับยั้งสิ่งชั่วร้ายเหล่านั้นไว้ได้ชั่วคราว“ไป!” กู้หยวนหมิงจึงรีบพาศิษย์ของสองสำนักและกำลังที่เหลือบางส่วนที่ก่อนหน้านี้รอดมาได้พุ่งตรงออกไปด้วยความรวดเร็ว จนเมื่อถึงทางแยกหนึ่ง กู้หยวนหมิงจึงหยุดลงและคอยชี้นำทางให้คนข้างหลัง “ทางนี้! เร็วเข้า! เร็ว! เร็วกว่านี้อีก!”ผู้คนต่างพุ่งตัวหายวับออกไป จวินฮวนก็ดึงกู้หยวนหมิงไปด้วยในท้ายสุด “ไป!”แต่ในขณะเดียวกันนั้น…“!”เถาวัลย์สีเลือดที่เหมือนจะหลุดรอดมาได้ก็แทงไปที่กู้หยวนหมิงอย่างไร้สุ้มเสียง!พึ่บ!เกลียวไฟสายหนึ่งก็ผลักกู้หยวนหมิงออกไปในขณะเดียวกัน!จากนั้นกลุ่มคนตี๋อูหวน จวินอั้นเทียน และอาวุโสมือกระบี่ก็รีบคว้ารุ่นเยาว์สองคนมุ่งตรงไปทางเดิน เถาวัลย์ยั้วเยี้ยชิงกันจู่โจมขึ้นมาจากข้างหลังพวกเขาที่น่ากลัวคือ…
จวินอั้นหยวนที่นำทางอยู่ข้างหน้าสุดนั้นก็จำเป็นต้องหยุดลงเพราะว่าข้างหน้าของพวกเข
