ั้งตารอคอยอยู่ทุกวัน” ประมุขหอสัตว์บรรพกาลเอ่ยออกมาตามจริงจ่านเผิงกระแอมไอเสียงหนึ่ง “นั่นก็ต้องรอให้ถึงเวลาก่อนแล้วค่อยพูด นี่ยังสู้กันไม่จบเลยนะ”ประมุขหอสัตว์บรรพกาลกลอกตา “ไม่ใช่เพราะว่าคุณหนูใหญ่กลับมาแล้วหรอกหรือ ตอนคุณหนูใหญ่ไม่อยู่สำนักของเรามียาพยัคฆ์มากมายเช่นนั้นเสียเมื่อไหร่ ตอนนี้ก็ต้องรีบเป็นธรรมดาสิ!เจ้าโง่นี่!”จ่านเผิง “…”เอาเถิด เขาโง่เอง เขาไม่พูดแล้ว
เยี่ยนชิงที่กระจ่างแจ้งดีก็จนคำพูดกวาดตามองสองพ่อลูกที่‘กระซิบกระซาบ’ กันอยู่ “พวกเจ้าสองคนคิดว่าข้าหูไม่ดีหรือไรถึงมาปรึกษากับตรงหน้าข้าเนี่ย?”“แค่ก! ไม่ใช่อย่างนั้น! ประมุขท่านยังหนุ่มจะหูไม่ดีได้อย่างไรกัน! พวกเราก็แค่เขินที่จะพูดตรงๆ แต่ท่านได้ยินแล้วก็ดี” ประมุขหอสัตว์บรรพกาลหัวเราะเสียงดังเอ่ย มองดูแล้วก็อาจจะดูเหมือนเขินอยู่บ้างหากเขาไม่หัวเราะเสียเจิดจ้าขนาดนี้น่ะนะทำเอาเยี่ยนชิงไม่อยากจะมองแล้ว “ไปๆๆ! เสร็จเรื่องก่อนค่อยว่ากัน ยังรักษาเมืองไม่เสร็จสิ้นดี หากปราชาชนชาวเมือง…”“ประมุขท่านวางใจได้ นั่นไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน!” ประมุขหอสัตว์บรรพกาลตบอกรับรอง เขาจัดการทุกอย่างเอาไว้เป็นอย่างดีแล้วหากไม่ใช่เพราะลัทธิเซิ่งเหลียนใช้วิชามารชั่วร้าย กับอีแค่ร่างแปลงสัตว์เหล่านั้น เมืองชางอู๋ต้านเอาไว้ได้อยู่แล้ว!แต่ว่าในขณะที่พวกเขากำลังปรึกษากันนั้น ทางฝั่งเม่ยเอ๋อร์และจิ่วอิงก็ตีกันขึ้นมาแล้ว!?“นี่มันสถานการณ์แบบไหนกัน
