ามชายหนุ่มที่อยู่ข้างกาย “เป็นเช่นไรบ้าง?”หรงอี้ที่เก็บสายตากลับมาแววตาเคร่งขรึมลงเล็กน้อย “กลับตำหนักซือมิ่งก่อนค่อยคุยกันอีกที”“ได้” เยี่ยนอวี๋พยักหน้าพวกเยี่ยนชิงเองก็ไม่ได้ถามอะไรมาก คนสำนักชางอู๋ทั้งหมดรีบกลับตำหนักซือมิ่งทันที
อินสวินอี้เดิมอยากตามไปด้วยแต่คนคิดมากอย่างเขาสุดท้ายก็ยังตัดสินใจหยุดการกระทำเอาไว้ไม่ตามไป จวินอั้นเทียนเองก็คิดเช่นเดียวกันตี๋อูหวนแห่งสำนักเนี่ยผานคิดไปคิดมาก็ไม่ตามไปตำหนักซือมิ่งให้คนของกรมพิธีการจัดการเรื่องที่พักให้และแน่นอนว่าการตัดสินใจของพวกเขาล้วนรายงานไปยังหยวนคังฮ่องเต้ทำให้ฝ่ายหลังหัวเราะเสียงเย็น “โยวตูอ๋องเจ้าเล่ห์ที่สุดแล้ว เพราะโยวตูของเขาเองก็ยังวุ่นวายอยู่แน่นอนว่าไม่อยากเข้าไปยุ่งเกี่ยวด้วย แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน”“แต่สำนักชางอู๋จะสามารถปราบลัทธิเซิ่งเหลียนได้จริงหรือพ่ะย่ะค่ะ?” ติ้งซีอ๋องกังวลใจเป็นอย่างมาก “โจรกบฏจิ่วหลีดุดันกร้าวแกร่งเกรงว่าจะมั่นใจมาก”แต่หยวนคังฮ่องเต้กลับไม่คิดเช่นนั้น “ไม่เป็นไร สำนักชางอู๋ยังมีของดีอยู่นี่! เขยขวัญนั่นอย่างไร! อีกอย่างเราก็ส่งเฉิงคั่วล่วงหน้าไปแล้ว”“กระหม่อมเข้าใจแล้ว” ติ้งซีอ๋องไม่เอ่ยคำใดอีกแต่รีบไปตระเตรียมกำลังเสริมให้สำนักชางอู๋จริงๆหยวนคังฮ่องเต้เองก็ไม่ได้ห้าม แต่เมื่อติ้งซีอ๋องจากไป แววตาของเขาก็ดูซับซ้อนขึ้นหลายส่วน ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นแฝงความสนุกสนาน
ในตำหนักหันกวงพลันเงียบส
