อยบินกลับไปที่อ้อมอกของท่านพ่อแล้ว ทำเอาท่านตาของเขาตะครุบอากาศว่างเปล่าเยี่ยนชิง “…”
“ฮี่!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าหัวเราะ “ไม่…โดน!” ท่านตาจับไม่โดนเสี่ยวเป่า“เจ้านี่มันร้ายกาจนัก!” เยี่ยนชิงหันกลับไปหยิกหลานชายน้อยก่อนจะมองว่าที่ลูกเขยที่กำลังถอดรองเท้าให้เด็กน้อยด้วยแววตาซับซ้อน“เจ้าสอนได้ดีจริงๆ” แค่ไม่กี่วันก็สอนหลานชายน้อยที่ยังไม่ครบขวบบินเป็นแล้ว!“โห! บินเป็นจริงๆ ด้วย!” ฝูงชนพากันอุทาน!“นั่นน่ะสิ ห้าวันก่อนเทพน้อยยังบินขึ้นไปหาปราชญ์มหาสำนักเยี่ยนบนเวทีด้วย?”“เหมือนจะเป็นเช่นนั้น! สุดยอดเลย! เป็นเทพจริงๆ ด้วย! สมแล้วที่เป็นลูกของต้าซือมิ่งและปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน พรสวรรค์ล ้าเลิศจริงๆ!” เหล่านักฝึกฌานแต่ละสำนักพากันเชยชมทำเอาชือปี้เหลียนที่คอยจับตาดูเด็กน้อยอับอายสีหน้าพลันเปลี่ยน นางเห็นครอบครัวนี้สุขสันต์ไม่ได้จริงๆ! ตานางร้อนผ่าว!แต่แล้วไม่ว่าชือปี้เหลียนจะชอบหรือไม่ พวกเขาทั้งครอบครัวก็เข้านั่งประจำที่อย่างอบอุ่นชื่นมื่น ผู้คนที่อยู่รายล้อมต่างอิจฉา“ฝ่าบาทเสด็จ…”
จนเมื่อเสียงประกาศดังขึ้นในศาล ทุกคนจึงละสายตาจากครอบครัวของเด็กน้อยน่ารักน่าชังคนนี้ “ฝ่าบาทมาด้วยหรือ”“ติ้งซีอ๋อง แม่ทัพเฉิง…”ติ้งซีอ๋องและเฉิงคั่วที่ตามฝ่าบาทมาก็เดินเข้าศาลพร้อมหยวนคังฮ่องเต้“ถวายบังคมฝ่าบาท ฝ่าบาททรงพระเจริญ”“ถวายบังคมฝ่าบาท…”ทุกคนก้มลงแสดงความเคารพหน้าศาลบรรพชนอย่างยิ่งใหญ่เยี่ยนเสี่ยวเป่าจับท่
