ลังจิตเพื่อสัมผัสบางอย่าง แต่นางก็ไม่สามารถสัมผัสถึงสิ่งที่เกี่ยวข้องกับกลิ่นอายของ ‘ต้าซือมิ่ง’ ผมสีแดงท่านนั้นได้เลยทว่าต้าซือมิ่งสัมผัสได้ หลังจากที่เขาใช้ลายอักษรศักดิ์สิทธิ์ไขกลิ่นอายลายอักษรลึกลับได้แล้ว เขาก็รับรู้ถึงกลิ่นอายของ ‘ต้าซือมิ่งผมแดง’ อย่างแจ่มชัด และเขายังรู้ด้วยว่า ‘เขา’ หนีไปนานเพียงใดแล้วแต่เยี่ยนอวี๋ไม่เข้าใจ “เจ้าบอกว่าเขาถูกขังไว้มิใช่หรือ”
“ใช่” หรงอี้พยักหน้า “โลงศพนั่นมีพลังผนึก ‘เขา’ จึงหนีไปพร้อมกับโลงศพ”เยี่ยนอวี๋ “…”หนีไปแบบนี้ก็ได้ด้วยหรือ!หรงอี้กลับไม่รู้สึกประหลาด เพราะเขารู้ตั้งแต่แรกว่า ‘เขา’ อีกคนหนึ่งไม่ซื่อสัตย์ เขาจึงไม่เคยกังวลเรื่องที่หยวนคังฮ่องเต้จะสามารถควบคุม ‘เขา’ คนนั้นได้ เพียงแต่ว่าจนถึงบัดนี้เขายังไม่เข้าใจว่า‘เขา’ คนนี้ปรากฏขึ้นได้อย่างไร ไม่รู้ว่ามาจากร่างพลังหรือว่ามาจากความเป็นไปได้อื่น จนเมื่อเขาได้ ‘เห็น’ โลงศพนั่น จึงจับต้นชนปลายถูก ไม่คิดเลยว่าฝ่ายตรงข้ามจะหนีไปได้ด้วย ทำให้เขารู้สึกไขว้เขวทว่าดูจากเรื่องนี้แล้ว ก็รู้ได้ว่า ‘เขา’ คนนั้นจงใจแอบตนหรงอี้จึงสรุปว่า “ ’ข้า’ คนนี้คงเป็นร่างที่รวมตัวจากพลังของข้าที่ ‘เขา’ คนนั้นแอบข้าก็คงเพราะกลัวว่าจะถูกข้าหลอมรวม ตอนนี้เขายังหนีไปได้อีก นั่นก็หมายความว่า ‘เขา’ อาจจะมีความนึกคิดเป็นของตนเองแล้ว และยังคอยยุยงให้หยวนคังฮ่องเต้เป็นศัตรูกับข้า”“หมายความว่า ‘เจ้า’ คือผู้ที่อยู่เบื้อ
