แต่เขาจำใจต้องช่วย ติ้งซีอ๋องจึงลุกยืนขึ้น “ปราชญ์มหาสำนักเยี่ยน…”“นั่งลงไป” เพียงต้าซือมิ่งเอื้อนเอ่ย ติ้งซีอ๋องก็นั่งลงไปที่เดิมทันที“ต้าซือมิ่งเจ้า…” ติ้งซีอ๋องทำท่าจะขัดขืนต้าซือมิ่งกลับไม่เปิดโอกาสให้เขาได้พูดสิ่งใดอีกแล้ว เขาถูกสะกดเสียงเอาไว้ ถึงแม้เขาจะดึงพลังทั้งหมดออกมาอย่างไรก็ไม่สามารถทำลายมนต์สะกดนั่นได้ทว่ากู้หยวนซูไม่รู้เลยว่าต้าซือมิ่งสะกดติ้งซีอ๋องไว้อย่างสมบูรณ์แล้ว นางยังคงกรีดร้องโวยวาย “ติ้งซีอ๋อง! ข้ารู้ความลับราชสำนักมากมายเพียงนี้ ท่านจะปล่อยให้นังสารเลวคนนี้เก็บวิญญาณข้าไม่ได้นะ”ติ้งซีอ๋อง “…”เขามิอาจพูดสิ่งใดได้เลย!
“ต้าซือมิ่ง เจ้าทำอะไรติ้งซีอ๋อง” หยางถิงซานพอจะเดาบางสิ่งออก เขาลองหยั่งเชิงอยากจะเข้าไปช่วยเพื่อขัดขวางแผนการของเยี่ยนอวี๋ แต่แล้ว…“หนวกหู” เพียงคำตำหนิเดียวของต้าซือมิ่ง หยางถิงซานก็‘เงียบ’ เหมือนกับติ้งซีอ๋องแล้วคนที่เหลือไม่มีใครกล้าปริปากอีก แน่นอนว่าอันที่จริงหลายๆ คนก็ไม่ได้อยากปริปากอยู่แล้ว แม้แต่กู้ปิ่งคุน เขาก็มิได้มีความรู้สึกอยากจะเอ่ยอะไรเลย เพราะเขาคิดว่ากู้หยวนซูในบัดนี้ไม่ใช่บุตรสาวของเขาอีกต่อไปแล้ว!ดังนั้น…“ไม่! ไม่! ไม่!” กู้หยวนซูสัมผัสได้ว่าพลังจิตใจของเยี่ยนอวี๋เข้าครอบงำพลังจิตใจของตนแล้ว นางตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด “ไม่นะ เจ้าทำไม่ได้! เจ้าต้องไม่ตายดีแน่!”“ข้าทำได้” เมื่อสิ้นเสียงพูดเยี่ยนอวี๋ นางก็ควบคุมพลังจิตใจของ
