ยวนซูกลับยังมีแรงด่า “เจ้าลงอาคมอะไรข้าไว้กันแน่ ข้าจะสังหารเจ้า!” ดวงตานางแดงฉาน คงไม่เห็นว่าตนเองตกอยู่ในสถานการณ์อันใดเยี่ยนอวี๋ก็มิได้สนใจว่านางจะรู้ตัวหรือไม่ นางเดินไปข้างหน้าและยื่นมือออกไปหากู้หยวนซู แต่กลับชะงักกลางคัน ปฐมราชินีเยี่ยนหยิบผ้าเช็ดหน้าหลากสีผืนหนึ่งออกมาปิดศีรษะกู้หยวนซูไว้ ก่อนจะใช้มือแตะตามลงไปอย่างสบายใจ ราวกับว่าการชะงักเมื่อครู่นี้เป็นเพราะรังเกียจความอัปลักษณ์ของกู้หยวนซู“…”เหล่าผู้อาวุโสที่ดูถึงตรงนี้ก็ไม่รู้จะพูดอย่างไรแล้ว เอาเป็นว่าศึกครั้งนี้สนุกกว่าศึกเมื่อครู่ที่เยี่ยนอวี๋สู้กับชิงเหอเซิ่งมาก!กู้หยวนซูมีความสามารถเหนือกว่าชิงเหอเซิ่งมาก หากเยี่ยนอวี๋เป็นเพียงนักฝึกฌานทั่วไปจะต้องถูกนางฆ่าตายแน่ๆ น่าเสียดายที่เยี่ยนอวี๋ไม่ใช่ ฉะนั้น…“ทำอะไรของเจ้าน่ะ!” กู้หยวนซูสัมผัสถึงอันตรายร้ายแรง นางรู้สึกได้ว่าเยี่ยนอวี๋กำลัง ‘ถ่ายโอน’ พลังจิตใจเข้าไปในอนุสติของนางนะ… นี่มัน…กู้หยวนซูกระจ่างในทันใด นางร้องเสียงหลง “เจ้าคิดจะเก็บวิญญาณข้า!?”“ถูกต้อง” เยี่ยนอวี๋พยักหน้า
กู้หยวนซูตัวสั่นระริก “ไม่ได้! เจ้าห้ามทำ! ข้าเป็นกุ้ยเฟยในราชสำนัก เจ้าจะเก็บวิญญาณข้าได้อย่างไร ติ้งซีอ๋อง แม่ทัพเฉิน อัครมหาเสนาบดีหยาง พวกท่านจะปล่อยให้นางกำเริบเสิบสานเช่นนี้หรือ!?”“…”ทั้งสามที่ถูกเรียกชื่อกำลังตกอยู่ในความตะลึง ติ้งซีอ๋องที่มีสติมากที่สุด แม้อันที่จริงเขาไม่อยากช่วย ‘คน’
