่นคือศีรษะของมันทั้งหมดในขณะที่ทุกคนแหงนมองความสง่างามของจิ่วเฟิ่ง เยี่ยนอวี๋ก็ควบคุมศีรษะทั้งเก้าของมันจู่โจมศีรษะทั้งแปดของกู้หยวนซู“ออกไปซะ!” กู้หยวนซูปล่อยหมอกควันสีดำอันน่าสะพรึงออกมาก่อนจะโถมเข้าใส่เยี่ยนอวี๋ นางไม่เกรงกลัวเพลิงจิ่วเฟิ่งแม้เพียงน้อยแต่แล้ว…“จงขาด!”
ชั่วขณะที่เยี่ยนอวี๋กำมือแน่น จิ่วเฟิ่งแปดเศียรก็กราชากหนึ่งในแปดศีรษะของกู้หยวนซูขาดสะบั้นทันที! มันยังกลืนกินและทำลายล้างด้วยความรวดเร็ว ไม่ปล่อยให้กู้หยวนซูมีโอกาสป้องกันด้วยซ ้า“ต๊าก!” กู้หยวนซูกรีดร้องโหยหวน คอของนางเลือดไหลซิบเยี่ยนอวี๋เพิ่งจะหันกลับมามองกู้หยวนซู นางพบว่าฝ่ายหลังเหลือเพียงศีรษะเดียวแล้ว ซึ่งสบายตากว่าก่อนหน้านี้มาก อย่างน้อยก็ไม่ทำให้นางรู้สึกขนลุก นางจึงเดินขึ้นไปข้างหน้าต้าซือมิ่งลูบเด็กน้อยเบาๆ อย่างรู้สึกเสียใจเล็กน้อย เขายังอยากให้ภรรยามองเขาต่อไป“พ่อ! พ่อ…” เจ้าตัวน้อยยังคงมุดเข้าไปในแขนเสื้อของท่านพ่อ“แม?” เสร็จหรือยังขอรับต้าซือมิ่งคิดครู่หนึ่ง “ยังไม่เสร็จ”“อ้ะ! อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ามุดเข้าไปในแขนเสื้อของท่านพ่อต่อไป เขายังไม่กล้าออกมา ต้าซือมิ่งจึงลูบปลอบประโลมเด็กน้อยเยี่ยนอวี๋รวบรวมพลังวิเศษทั้งหมดอย่างรวดเร็วก่อนจะกดทับไปที่กู้หยวนซู นางคุกเข่าลงที่เดิม ไม่สามารถขยับตัวได้ ได้แต่กรีดร้องต๊ากๆเมื่อการต่อสู้ดำเนินมาถึงตรงนี้ ทุกคนในเหตุการณ์ตามดูไม่ทันแล้ว
“นังสารเลว!” กู้ห
