ยังมีปัญหาอีกหรือ”“เขาถูก ‘ข้า’ ทำให้บาดเจ็บ” หรงอี้มั่นใจแล้ว
เยี่ยนอวี๋เองก็เข้าใจแล้ว “แต่ว่า ‘เจ้า’ คนนั้นล่ะ”“ต้องถามกู้หยวนซูแล้วล่ะ” พูดถึงเรื่องนี้ ต้าซือมิ่งก็ขมวดคิ้วอย่างชิงชัง “คงเป็นค่ายกลที่นางสร้างขึ้น”“ใช่แล้ว” เยี่ยนอวี๋มั่นใจเรื่องนี้ “เพียงแต่ว่าแต่เดิมข้าคิดว่าค่ายกลนี้มีไว้เพื่อจัดการข้า ไม่คิดว่าจะเอาไว้จัดการเจ้าเลย” เหมือนกับว่าจะไม่เหมือนกับชาติที่แล้ว หรือว่าเมื่อชาติที่แล้วกู้หยวนซูที่กลายเป็นมารไม่เพียงขโมยพรสวรรค์ของเยี่ยนจื่ออวี๋ แต่ยังลอบวางแผนทำร้ายต้าซือมิ่งคนนี้ และยังสำเร็จด้วยนะ?หากเป็นเช่นนั้น…เยี่ยนอวี๋แสดงแววตาเคร่งขรึม กล่าวว่า “ไป กลับวังใต้ดิน ข้าขอมอบของพิเศษอะไรให้พวกเขาเสียหน่อย” ในเมื่อพวกเขาชอบดูดพลังผู้อื่นเช่นนี้ ก็ให้พวกเขาดูดเสียให้พอ!หรงอี้ไม่ต้องถามก็รู้ว่าภรรยาของเขากำลังคิดกลั่นแกล้ง เขาจึงพาภรรยาไปทำธุระอย่าง ‘เชื่อฟัง’ แล้ว เพียงแต่ว่าพวกเขาที่กำลังทำธุระอยู่นั้นไม่รู้ว่า…“อ้ะ!”“อ้ะเนะ!”เยี่ยนเสี่ยวเป่าในตำหนักซือมิ่งมีอาการผิดปกติ เขากลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียง แก้มของเขาก็แดงก ่าราวกับจะเป็นไข้
“อ้ะ!”“พ่อ! แม…”เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ดูไม่สบายเนื้อไม่สบายตัวมากก็ร้องเรียกพ่อแม่แต่กลับไม่มีทีท่าว่าจะตื่น เอาแต่กลิ้งไปมาอยู่บนเตียงอย่างน่าเวทนาไม่ยอมให้ท่านตาและท่านลุงอุ้มด้วยไม่เพียงเท่านี้…“เจ็บๆ!”“พ่อ! เป่า เจ็บ…”เยี่ยนเสี่ยวเป่า
