กไป นางเพียงแค่ยกมือขึ้นมาจับมือเขาไว้ เพื่อเป็นสัญญาณบอกเขาว่ามิต้องเป็นห่วงนางไม่เป็นอะไรแล้ว
เมื่อนางปลอบต้าซือมิ่งหรงแล้ว เขาจึงยอมปล่อยมือให้เยี่ยนอวี๋ประคองอีจี้จิ่วที่กำลังโค้งคำนับ “อาจารย์จี้จิ่วรู้หรือไม่ว่าผู้ที่ซุ่มโจมตีท่านเมื่อครู่นี้คือใคร”“ช่างน่าละอายใจนัก ข้าเห็นหน้าเขาไม่ชัด แต่รูปร่างนั่น…” อี้อิ่นหยุดไปครู่หนึ่งราวกับกำลังรื้อฟื้นความทรงจำ คำตอบที่ให้กลับทำให้เยี่ยนอวี๋ตะลึงมาก“เหมือนฮ่องเต้” อีอิ่นตอบ“ฮ่องเต้!?” เยี่ยนอวี๋รู้สึกไม่อยากจะเชื่อหรงอี้กลับไม่ประหลาดใจนัก สีหน้าของเขาปกติมาก“ฝ่ายตรงข้ามรวดเร็วยิ่งนัก และอันที่จริงเป้าหมายของเขามิใช่ข้า ข้าจึงไม่มั่นใจนัก บอกได้เพียงว่าเหมือนบางส่วน” อีอิ่นเล่า“มิใช่ท่านงั้นหรือ” ซ่งเฉินฟางอุทานออกมาอย่างประหลาดใจอีอิ่นพยักหน้ากล่าวว่า “ใช่แล้ว เป้าหมายของเขาคือขวดน ้าเต้า”ทุกคนจึงเพิ่งเห็นว่าขวดน ้าเต้าที่แขวนไว้บนตัวอีอิ่นหายไปแล้ว!?“นี่มัน…”“เพราะอะไรกัน” อาจารย์หลายท่านไม่ค่อยเข้าใจ
ลู่หมิงกลับเดาออกว่า “หรือเกี่ยวกับยาสกัดตี้ซินนั่น”“เขาอยากได้ยาสกัดตี้ซิน?” ซ่งเฉินฟางแสดงความประหลาดใจเพราะอีอิ่นให้ยาสกัดตี้ซินแก่เยี่ยนเสี่ยวเป่าไปแล้ว ดังนั้นขวดน ้าเต้าของอีอิ่นเป็นเพียงขวดเปล่า หัวขโมยนั่นเอาไปแล้วคงผิดหวังน่าดู“ก็คงเป็นเช่นนั้น” อีอิ่นพยักหน้า “หากไม่ใช่เพราะวันนี้ข้าป้อนยาสกัดตี้ซินให้เสี่ยวเป่าไป เกรงว่าคง
