งความยินดีกับชุ่ยชุ่ย อีจี้จิ่วก็ประกาศขึ้นว่า “การประลองในวันนี้จบลงเพียงเท่านี้ เจอกันใหม่รอบหน้าในอีกสามวันข้างหน้า”“ขอบคุณอีจี้จิ่ว” เหล่าสำนักน้อยใหญ่ต่างคำนับกล่าวขอบคุณ
จากนั้นกู้หยวนซูก็แจ้งว่าสถานที่การแข่งขันรอบรองชนะเลิศยังคงเป็นลานสนามในสำนักศึกษาแห่งนี้ ขอให้ทุกสำนักเตรียมตัวให้ดี การแข่งขันรอบแรกสิ้นสุดลงด้วยดีถึงแม้สำนักคุนอู๋จะไม่ยอม แต่เพราะมีต้าซือมิ่งอยู่ พวกเขาจึงรีบหนีกลับกันก่อนแล้วอีจี้จิ่วที่เดินลงจากเวทีก็กำลังเดินมาทางเด็กน้อย ทำเอาเด็กน้อยที่กำลังเซ็งเพราะเข้าไปร่วมวงเมื่อครู่นี้ไม่ได้ดีอกดีใจทันที เขาส่งเสียง “อะๆ” ขึ้นมาทันที “ปู่! ดี…”“ฮ่าๆๆ” อีจี้จิ่วหัวเราะร่าเพราะท่าทีน่ารักน่าชังของเจ้าตัวน้อย ทำให้ผู้คนไม่น้อยเหลือบมอง ถึงแม้อีจี้จิ่วจะอ่อนโยน แต่ก็น้อยนักที่จะได้เห็นเขาแสดงอารมณ์สุดโต่งเช่นนี้ซ่งเฉินฟางและลู่หมิงที่ตามข้างกายอีอิ่นก็หัวเราะอย่างสดใสเช่นกัน “ทารกน้อยคนนี้ต้องรู้ว่าท่านจะให้ของกินแน่เลย ก็เลยเรียกท่านว่าปู่”“ไม่ ไม่…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่า เป็นเพราะข้ามีมารยาทต่างหากเล่า“รู้จักแย้งด้วย” ลู่หมิงยิ้มตาหยีพลางลูบศีรษะโล้นๆ ของเด็กน้อย“ข้าอายุมากเช่นนี้แล้ว เพิ่งเคยเห็นทารกน้อยฉลาดเป็นกรดเช่นนี้จริงๆ”“ข้า! เก่ง!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าบอกว่า ข้าเก่งที่สุดเลย!
“ใช่แล้ว เจ้าเก่งที่สุด” ซ่งเฉินฟางหยิกแก้มนุ่มๆ ของเขาเยี่ยนเสี่ยวเป่ากลับมองอีอิ
