ะมองไปที่เยี่ยนอวี๋ที่อยู่ไม่ไกลนัก “เรื่องถึงบัดนี้ เราก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้วศักดิ์ศรีของฮ่องเต้ เราไม่สนใจได้ เราแค่อยากถามว่า เทพธิดาจื่ออวี๋เจ้าคิดอย่างไร”เมื่อสิ้นเสียงพูด… ในห้องโถงเงียบงันอีกครั้ง! ผู้คนมากมายไม่คิดเลยว่าฝ่าบาทจะยังไม่ยอมแพ้!กู้หยวนซูที่อยู่ท่ามกลางฝูงชนก็กำหมัดที่อยู่ใต้ร่มผ้าไว้แน่น จนฝ่ามือของนางช ้าหมดแล้ว นางไม่คิดเลยว่าหยวนคังฮ่องเต้ผู้ดื้อดึงหัวแข็ง ไม่ยอมคน จอมเผด็จการ ทะนงตนและรักในศักดิ์ศรีความเป็นฮ่องเต้เช่นนี้จะทำถึงขนาดนี้เพื่อนังแพศยาเพียงคนเดียว!
แม้แต่เยี่ยนอวี๋เองก็คิดไม่ถึง… ถึงขนาดนี้แล้ว หยวนคังฮ่องเต้ยังไม่คิดยอมแพ้? นางอดขมวดคิ้วไม่ได้ นางลุกขึ้นยืน…“จื่ออวี๋เจ้ามิต้องพูดแล้ว” เมื่อหยวนคังฮ่องเต้เห็นเยี่ยนอวี๋ขมวดคิ้ว เขาก็ทึกทักเองว่าตนเองเข้าใจเยี่ยนอวี๋ดี “ชัดเจนมาก หรงอี้เจ้าบีบคั้นนาง!”“อ้ะเนะ!?” เยี่ยนเสี่ยวเป่างงงัน เห็นได้ชัดว่าเขาฟังเข้าใจแล้วและยังแก้ไขให้อย่างจริงจังด้วย “แม! ชอบ… พ่อ!” ไม่ได้บังคับเสียหน่อย! ข้ารู้ดีที่สุด! ชิเชอะทว่าหยวนคังฮ่องเต้ไม่เห็นเจ้าตัวน้อยในสายตา เขามองกลับไปที่เยี่ยนจื่อเยี่ย “งานสมรสของตระกูลเยี่ยนของเจ้า ไม่เคยถามความเห็นของจื่ออวี๋เลยหรือ”“กระหม่อม…” เยี่ยนจื่อเสาร้อนรน!เยี่ยนจื่อเยี่ยห้ามเขาไว้ เตรียมจะโต้กลับไปเองทว่าครั้งนี้ ปฐมราชินีเยี่ยนผู้ไม่ถนัดพูดแทรกก็แย่งพูดขึ้นว่า“ข้าย่อมยินยอม”“อ้ะเ
