สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเมื่อครู่นี้ ขณะนี้กลับรู้สึกแปลกๆอารมณ์แปลกประหลาดค่อยๆ พลุ่งพล่านอยู่ในหัวใจของนาง ทำให้นางไม่ได้ผลักคนคนนี้ออกในทันที
“…” และเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่นิ่งไม่ขยับก็กำลังถูกบิดาและมารดาหนีบไว้ตรงกลาง แม้จะไม่ถึงขั้นถูก ‘หนีบ’ จนขยับไม่ได้ก็ตาม แต่ก็ถูกกอดไว้แน่น ซึ่งทำให้เขารู้สึกว่าน่าสนใจมาก!หลังจากนั้นไม่นาน เมื่อเยี่ยนอวี๋ได้สติและกำลังจะผลักคนคนนี้ออกไปนั้น ต้าซือมิ่งที่พบว่าใบหูของนางแดงก ่าก็ได้จุมพิตไปที่ใบหูของนางอย่างกะทันหัน!เยี่ยนอวี๋ผลักคนคนนั้นออกทันที ใบหูของนางแดงขึ้นกว่าเดิม“เจ้า…”“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกครั้งร้องอย่างตื่นเต้นและเอื้อมมือจะไปจับท่านแม่ของเขามาเล่นอีกครั้งแต่เยี่ยนอวี๋ได้เดินไปที่ข้างกายของเยี่ยนจื่อเยี่ยแล้ว “พี่ใหญ่”“เขารังแกเจ้าหรือ” เยี่ยนจื่อเยี่ยมองดูน้องสาวด้วยสายตาที่อ่อนโยนราวกับว่าน้องสาวเมื่อตอนที่พบกู้หยวนเหิงครั้งแรก แล้ววิ่งมาแอบอยู่ข้างๆ เขา ใบหูนางแดงก ่าราวกับกระต่ายน้อยตัวหนึ่งอย่างไรอย่างนั้นหลายปีผ่านไป…กู้หยวนเหิงที่เขาคิดว่าต้องยอมปิดหูปิดจมูกทนต่อไปนั้น ในที่สุดก็สามารถขจัดออกไปได้เสียที เจ้าสวะคนนั้น! ทำร้ายน้องสาวเขาไปมากนัก
บัดนี้ เยี่ยนจื่อเยี่ยมองไปที่หรงอี้ที่กำลังเดินเข้ามา ดวงตาของเขาสดใส “เจ้าต้องดีกับเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ตลอดไป มิเช่นนั้นแม้นข้าจะกลายเป็นภูตผีวิญญาณก็ไม่มีวันปล่อยเจ้าไป
