การคนมีไหวพริบอย่างอาเฟย แต่ในยามจำเป็น นางก็ต้องการคนที ่สามารถทำตามคำสั่งของนางอย่างได้อย่างสมบูรณ์แบบอย่างเหล่าฉินในเมื่อเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายของพี่ชาย นางจึงปล่อยให้เกิดข้อผิดพลาดไม่ได้ “เหล่าฉิน เจ้ารู้จักแม่น้ำจินสุ่ยหรือไม่”
เหล่าฉินส่ายหัว เขาไม่ใช่คนในเมืองหลวง การตั้งรกรากอยู่ที่นี่เพียงเพราะมีความคิดบางอย่างที่ติดค้างในใจเท่านั้น เขาไม่เคยได้ยินแม้แต่ชื่อของแม่น้ำจินสุ่ยเสียด ้วยซ้ำ
“เช่นนั้นเจ้าลองไปหาดู ข้าอยากให้เจ้าทำความเข้าใจเกี่ยวกับเส้นทางของแม่น้ำจินสุ่ยให้ได้มากที่สุด และเช่าเรือมารอข้าที่นั่น” เจียงซื่อบอกกับเหล่าฉิน
เหล่าฉินพยักหน้ารับโดยมิได้แสดงท่าทีประหลาดใจแต่อย่างใด “คุณหนูวางใจได้ขอรับ”
เจียงซื่ออธิบายรายละเอียดเพิ่มเติมให้เหล่าฉินฟังและกำชับว่า “เหล่าฉิน เรื่องที่จะเกิดขึ้นคืนนี้สำคัญกับข้ามาก ข้าฝากเจ้าด้วย”
เหล่าฉินประสานมือคารวะ “ข้าน้อยจะจัดการเรื่องที่คุณหนูสั่งอย่างสุดความสามารถขอรับ”
เมื่อแยกกับเหล่าฉินแล้ว เจียงซื่อก็กลับไปที่เรือนไห่ถังและเริ่มลงมือเก็บข้าวของ
อาเฉี่ยวเริ่มมีลางสังหรณ์บางอย่างจึงลองถามออกไปว่า “คุณหนู นี่คุณหนูกำลังจะไปไหนอีกแล้วเจ้าคะ”
หื ้ม ไฉนถึงพูดว่า ‘อีกแล้ว’ ล่ะ
“จริงสิ คืนนี้ข้ากับอาหมานจะกลับช้าหน่อย อาเฉี่ยว เรื่องในจวนข้าฝากเจ้าจัดการด้วย อย่าให้ผู้ใดสังเกตได้ว่าข้าและอาหมานไม่อยู่ที่เรือน”
อาเฉี่ยวส
