่าหลังจากที่สาวรับใช้ละสายตาจากคุณชายรองไป เขาเคยรออยู่ในศาลา ซึ่งนั่นก็หมายความว่า คุณชายรองซูอาจจะอยู่ในศาลาแล้วเห็นแม่นางเจียงเดินผ่านถึงได้พุ่งพรวดออกมา” พอพูดถึงเจียงซื่อน้ำเสียงอวี ้จิ ่นก ็อ่อนโยนลง ทว่ากลับพยายามควบคุมตัวเองไม่ให้มองนาง
เจินซื่อเฉิงพยักหน้าเป็นการยอมรับการคาดคะเนของอวี้จิ ่น
อวี้จิ ่นคลึงลูกขนไก่หลากสีไปมา พลางเม้มริมฝีปากลงเล็กน้อย “ได้ยินคนในจวนโหวว่ากันว่าคุณชายรองเป็นผู้ที่สติไม่สมประกอบ ทุกคนลองคิดดู คนเช่นนี้จะมีความอดทนรออยู่ที่ศาลาได้หรือ”
เขาพูดไปพร้อมกับกวาดสายตามองผู้คนช้าๆแล้วเอ่ยเสียงเรียบขึ้น “ถ้าหากมี เช่นนั่นก็มีความเป็นไปได้อยู่เพียงอย่างเดียว นั่นก็คือตอนนั้นมีคนอื่นอยู่ด้วย!”
ทุกคนได้ยินต่างก็ตกใจ
ยังมีผู้อื่นอยู่ด้วยงั้นหรือ หรือว่าตอนที่ซูชิงอี้เข้าไปขวางเจียงซื่อแท้จริงแล้วจะมีคนเห็น
แล้วคนผู้นั้นเป็นใคร ทำไมถึงไม่ยอมแสดงตัวออกมา
คำถามมากมายวนเวียนอยู่ในหัวของงทุกคน ทำให้ทุกคนต่างจ้องตาไม่กะพริบไปที่เด็กหนุ่มที่ดูไม่สะทกสะท้านโหยวซื่อชำเลืองมองซูชิงเสวี ่ยด ้วยสายตาแน่นิ่ง
ที่จริงนางเอะใจตั้งแต่แรกแล้ว หากว่ากันตามที ่นางสั่ง หลังจากที่ซูชิงเสวี ่ยดึงความสนใจอี้เอ๋อร ์ให้ไปก่อกวนเจียงซื่อก็ควรจะไปตามหาคนให้มาเห็นเหตุการณ์นี้สิ เช่นนี้เจียงซื่อกับอี้เอ๋อร ์ถึงจะได้ลงเอยเป็นคู่กัน ทว่าต่อมาเจียงซื่อกลับปลอดภัยไม่เป็นไร แต่อี้เอ๋อร ์กลับต
