ยังไม่ทันได้ฝังก็มีคนคิดจับจ้องกิจการของเขาเสียแล้ว ช่างไม่กลัวฟั้าผ่าเสียจริง!”
อาสะใภ้แปดได้ยินคำว่า ‘ฟั้าผ่า’ ตัวพลันสั่นไปทั้งตัว
ตอนนี้นางไม่อยากได้ยินคำนี้ที่สุด!“ฟั้าผ่าอะไรกัน แหม ทำไมข้าไม่ยักรู้เลยว่าเจ้าสนิทสนมกับพี่ห้าตั้งแต่เมื่อไหร่ คนตายแล้วยังคิดจะประจบสอพลออีกรึ น่าเสียดาย ตอนนี้ทำได้เพียงส่งสายตาหวานให้กับคนตาบอดดู…ไร้ประโยชน์สิ้นดี” เมื่อพูดถึงฝีมือการด่าทอในที่สาธารณะ อาสะใภ้แปดไม่เคยแพ้ใคร
กลับไม่รู้ตัวเลยว่าพ่อบ้านจวนหย่งชังปัวได้เปิดเผยการกระทำของทั้งสองคนจนหมดเปลือกตั้งแต่เช้า มิหนำซ้ำยังมีท่านอาอีกคนมาช่วยเป็นพยาน ตอนนี้คนทั้งตระกูลได้รู้เรื่องชั่วๆ ของสองคนแล้ว นับว่าได้สร้างความโมโหให้กับทุกคนเรียบร้อย
บางคนให้ข้าวหนึ่งถุงรำลึกเป็นบุญคุณ แต่บางคนให้ข้าวหนึ่งกระสอบกลับนำมาซื้อความแค้น
สตรีที่กล่าวเมื่อครู่นี้คือคนที่เคยได้รับบุญคุณจากจวนปัว เมื่อได้ยินคำหยาบคายของอาสะใภ้แปดนางจึงถุยน้ำลายหนืดใส่หน้านาง “ถุย ปากเจ้าคาบหนอนอะไรอยู่รึ เมื่อตอนที่ข้าสูญเสียสามีไปลูกห้าคนที่ใกล้จะหิวตายแล้ว มีพี่ห้ากับพี่สะใภ้ห้าเป็นผู้ต่อชีวิตแก่พวกข้า แล้วพี่ห้าเห็นว่าลูกรองของข้าเป็นเด็กฉลาด จึงส่งเสียให้ไปร่ำเรียนหนังสือ บุญคุณของพี่ห้ากับพี่สะใภ้ห้า พวกไม่รู้คุณจำไม่ได้หรอก แต่ข้าจำได้ขึ้นใจ ไปขอความเห็นจากผู้อาวุโสไป หากวันนี้ผู้อาวุโสไม่ไล่พวกใจไม้ไส้ระกำอย่างพวกเจ้าออ
