ุณหนู จิ้วไท่ไท่กับปาไท่ไท่ทะเลาะกันเจ้าค่ะ”‘ปาไท่ไท่’ ที่สาวรับใช้พูดถึงก็คือสตรีที่พูดกับเซี่ยชิงเหยาเมื่อตอนเจียงซื่อเพิ่งเข้าห้องมาเมื่อวาน
เซี่ยชิงเหยาเลิกคิ้วขึ้น น้ำเสียงเย็นชา “ทะเลาะอะไรกัน เรื่องที่ผู้ใดจะมาดูแลจัดการเรือนของพวกเราใช่หรือไม่”
เห็นได้ชัด เมื่อครู่ตอนที่จิ้วไท่ไท่ถามแล้วเซี่ยชิงเหยาบอกว่าไม่รู้เรื่องอะไรสักอย่าง ที่จริงนางไม่ได้ไม่เข้าใจอะไรเลย
นางรู้อยู่แก่ในใจ และเพราะรู้อยู่แล้ว ถึงได้รู้สึกว่าการที่ไม่มีพ่อกับแม่เป็นที่พึ่งพิงมันแสนเศร้ารันทดเพียงใดตอนนี้นางเหลืองเพียงแค่พี่ชายแล้วจริงๆ
สาวรับใช้ทำหน้าแปลกใจ “ไม่ใช่เจ้าค่ะ จิ้วไท่ไท่กับปาไท่ไท่ทะเลาะกันเรื่องแย่งกันจัดการงานแต่งงานของซื่อจื่อ บอกว่าจวนปัวไม่มีแม่งาน มันไม่ถูกต้องตามกฎ เลยคิดว่าถือโอกาสในช่วงไว้ทุกข์จัดการเรื่องงานแต่งงานไปเลย จะได้ไม่ต้องรออีกสามปี และถือเสียว่าเป็นการส่งนายท่านปัวกับปัวฮูหยินไปสู่โลกวิญญาณอย่างสงบด้วย”
เมื่อเซี่ยชิงเหยาได้ยิน สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที
—————————-[1] เหอเถา คือลูกวอลนัท[2] จิ้วไท่ไท่ คำเรียกภรรยาของพี่ชายหรือน้องชายของฮูหยิน
