ย พอท่านพูดแค่ไม่กี่คำกลับทำชิงเหยาร้องไห้แล้วแสดงว่าท่านใช้การไม่ได้ในเรื่องดูแลคนเลย ในเมื่อเรื่องเล็กๆ ยังทำได้ไม่ดีท่านก็อย่าคิดเลยว่าจะมาจัดการอะไรแทนชิงเหยา ท่านมาจากชานเมือง เกรงว่าคงจะไม่เข้าใจ แม้นท่านลุงกับท่านปั้าจะเสียแล้ว แต่กฎของจวนปัวยังอยู่ พวกพ่อบ้านจะจัดการตามระเบียบเอง ไม่จำเป็นต้องให้คนอื่นยื่นมือเข้ามาช่วยหรอก”
สิ่งที่เจียงซื่อพูดมีทั้งเหตุผลและหลักฐานก็เป็นที่ประจักษ์ ทำให้สตรีนางนั้นอับอาย นางหน้าแดงขึ้นมาทันที แล้วพูดขึ้นอย่างโมโห “เจ้า เจ้าเป็นใคร”
เดิมนางเห็นว่าเด็กคนนี้มาอยู่เป็นเพื่อนเซี่ยชิงเหยา และยังคิดว่าคงเป็นลูกสาวจากครอบครัวเล็กๆ ที่มักจะถูกใช้มาอยู่ดูแลพวกคุณหนู ทว่าทำไมเด็กคนนี้ถึงเรียกหย่งชังปัวว่า ‘ท่านลุง’
เซี่ยชิงเหยาได้ยินคำพูดของเจียงซื่อถึงได้มีสติกลับมา แล้วเอ่ยขึ้นด้วยความเกรี้ยวกราด “เอาตัวพวกนางออกไป!”
—————————-[1] เตี้ยน ตัวอักษรจีน 奠 เป็นคำที่ใช้แปะตัวโตๆ ในงานศพ อักษรคำนี้แปลว่าการนำของเซ่นไหว้ผู้เสียชีวิต[2] ไหน้ำส้ม กินน้ำส้มสายชู หมายถึงคนขี้หึงเมื่อกล่าวว่าผู้ใดเป็นไหน้ำส้มจึงหมายถึงผู้นั้นเป็นคนขี้หึงมาก
