ด้อย่างไร
จากที่นางไตร่ตรอง เจียงซื่อคงจะอยากไปเองออกไปข้างนอกวันเว้นวัน ไม่มีระเบียบเลย
พอเฝิงเหล่าฮูหยินคิดถึงตรงนี้ ก็ยิ่งไม่พอใจเจียงซื่อยิ่งขึ้นไปอีก
หรือจะพูดได้ว่าผ่านเรื่องเจียงเชี่ยนมา นางล้วนไม่ถูกใจหลานสาวทั้งหมดเเลยก็ว่าได้
เด็กพวกนี้ไม่มีใครทำให้ภูมิใจได้เลย มีแต่สร้างปัญหาทั้งนั้น
“ซื่อเอ๋อร์ เจ้าออกไปก่อน ข้ายังมีเรื่องต้องรายงานให้เหล่าฮูหยินทราบ” เซียวซื่อยิ้มอย่างได้ใจ
ปากดีแล้วอย่างไร ไม่มีแม่คอยปกปั้อง แม้จะได้รับความไม่เป็นธรรมก็ต้องจำยอม!
เจียงซื่อยิ้ม ย่อกายแล้วเดินออกไป
เจียงซื่อเพิ่งเดินออกไปได้ครู่เดียว สาวใช้ก็เข้ามารายงาน “เหล่าฮูหยิน แม่บ้านของจวนหย่งชังปัวมาขอพบเจ้าค่ะ”
————————-
[1] เซียงซื่อ 乡试 การสอบระดับเมือง มีจัดขึ้นทุก ๆ 3 ปี ณ เมืองหลวงของแต่ละมณฑลเนื่องจากการสอบมักจัดขึ้นในช่วงฤดูใบไม้ร่วง จึงเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า “ชิวซื่อ” หรือการสอบในฤดูใบไม่ร่วง
