องหย่งชังปัว คอยติดตามเป็นธุระอยู่เคียงข้างหย่งชังปัวมาสิบกว่าปีแล้ว
“เจ้า เจ้าพูดบ้าอะไร!” พ่อบ้านสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างเห็นได้ชัด สายตาก็ดูลุกลี้ลุกลน
หย่งชังปัวหยุดมองที่เขา ขมวดคิ้วแน่น “นี่มันเรื่องอะไรกัน”
“นายท่านปัว ท่านอย่าไปฟังนังบ้าคนนี้พูดจาเหลวไหลเลยขอรับ…”
หย่งชังปัวถีบเข้ากลางอกพ่อบ้าน ทำให้พ่อบ้านล้มลงบนพื้น จากนั้นตะโกนดังลั่น “นี่พวกเจ้าทุกคนเห็นข้าเป็นคนโง่รึ ได้! พ่อบ้านหลิว นับจำนวนคนในครอบครัวของพ่อบ้านหลี่ว่ามีเท่าไหร่ จากนั้นก็ขายออกไปให้หมด และอย่าได้ให้เงินพวกเขาแม้แต่แดงเดียว!”
แม้พ่อบ้านหลี่จะติดตามเขามานานหลายปี ทว่าการที่โดนหญิงสาวสติฟันเฟือนคนหนึ่งมากล่าวหาว่าร้าย แถมยังทำให้ภรรยาต้องพัวพันจนถึงแก่ชีวิตอีก ตอนนี้ความอดทนของหย่งชังปัวไม่หลงเหลืออยู่แล้ว
เขาเพียงแค่ต้องการรู้ความจริง ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี!
พ่อบ้านหลิวที่หย่งชังปัวเรียกคือพ่อบ้านรองในจวน หลายปีที่ผ่านมาเขายอมอยู่ภายใต้อำนาจของพ่อบ้านหลี่มาโดยตลอด เวลานี้พอได้ยินคำสั่งจึงรีบขานรับเสียงดัง “ขอรับ!”
พ่อบ้านหลิวเดินมาตรงหน้าพ่อบ้านหลี่ ปรายตาก้มลงมองพ่อบ้านที่นั่งอยู่บนพื้นพร้อมกับยิ้มมุมปากขึ้น “เชิญขอรับพ่อบ้านหลี่”เขามีลางสังหรณ์ว่าหลังจากเรื่องนี้จบลงพ่อบ้านหลี่ที่มีอำนาจข่มเขามานานหลายปีจะต้องจบเห่แน่ๆ ในที่สุดเขาก็จะได้หลุดพ้นสักที
พ่อบ้านหลิวที่กำลังได้ใจ ทำให้พ่อบ้านหลี่ใจอ่อน
