เหนียงคือฆาตรกรที่สังหารฮูหยินอย่างนั้นหรือ เหลือเชื่อจริงๆ
ใบหน้าของโต้วเหนียงกระตุกเล็กน้อย ยังคงควบคุมอารมณ์ให้สงบได้เช่นเดิม “ฮูหยินมีบุญคุณต่อบ่าวมากมายนัก บ่าวเองก็หาใช่คนฟันเฟือนหรือโง่เขลาไม่ จะสังหารฮูหยินได้อย่างไร”
“เรื่องนี้ก็ต้องถามเจ้า” เจินซื่อเฉิงจ้องมองไปยังโต้วเหนียง ตะคอกเสียงดัง “ยังไม่สารภาพความจริงออกมาอีก!”
โต้วเหนียงค่อยๆ คุกเข่าลง สีหน้านิ่งสงบ “บ่าวถูกปรักปรำ”“ปรักปรำ?” เจินซื่อเฉิงยิ้มเย้ยหยัน “เจ้าหน้าที่คลายผมของโต้วเหนียงออกเดี๋ยวนี้!”
ไม่ช้าเจ้าหน้าที่จากศาลาว่าการสองคนก็เข้ามาจับแขนของโต้วเหนียงเอาไว้
โต้วเหนียงขัดขืน ดูพยายามดิ้นรนไม่ไปไหน แล้วจึงตะโกนขึ้นมา “ใต้เท้า ท่านกล่าวหาว่าบ่าวเป็นฆาตรกรโดยไม่มีหลักฐาน หรือว่าจะทรมานบ่าวให้รับผิดกันเล่า บ่าวถูกปรักปรำจริงๆ!”
“ใจเย็นๆ อย่าตื่นตระหนกไป ที่ข้าสั่งให้คนคลายผมของเจ้าออก นั่นก็เพราะว่าอยากให้ทุกคนได้เห็นหลักฐานอย่างไรเล่า”เจียงซื่อเหงื่อออกแทนเจินซื่อเฉิงเต็มฝั่ามือ
นางมีประสาทการรับกลิ่นที่ดีเลิศสามารถได้กลิ่นแปลกๆ จากบนศีรษะของโต้วเหนียง หากใต้เท้าเจินใช้หลักฐานนี้ในการระบุความผิดของโต้วเหนียง เกรงว่าจะไม่เพียงพอ
ดูเหมือนว่าเจินซื่อเฉิงจะรับรู้ได้ถึงความกังวลใจของเจียงซื่อ จึงลูบเคราของตนเองอย่างพอใจ
ถ้าไม่มีสิ่งของที่ดีพอ คงจะพ่ายแพ้ให้เด็กสาวคนนี้เป็นแน่
ใต้เท้าเจินที่จัดการกับคดีต่างๆ มาเนิ่
