ปกติแล้วถือว่าเขาใจกว้างกับอนุทั้งสองคนมากค่าอาหารและเครื่องนุ่งห่มก็ให้มากกว่าอนุจวนอื่น แม้กระทั่งพ่อแม่และคนอื่นในครอบครัวของพวกนาง เขาก็จัดหางานให้ ถือว่าเขามอบในสิ่งที่เขาสามารถมอบให้ได้แล้ว
เพียงแต่เขาไม่ได้ให้ความรัก แต่จุดนี้ได้ตกลงกันดีแล้วตั้งแต่การคัดเลือกคนในปีนั้นแต่เมื่อหนึ่งในนั้นกลายไปเป็นฆาตรกรที่ฆ่าภรรยาของเขา ความใจกว้างเล็กน้อยนั้นก็ไม่อาจทำเขาใจเย็นกับนางได้
หากไม่ได้เชิญคนจากศาลาว่าการเข้ามาเกี่ยวข้องทั้งยังพบข้อบ่งชี้ที่ว่าเฉาอวิ่นฆ่าภรรยาด้วย เขาคงจะควบคุมตนเองไม่ได้จนฆ่าผู้หญิงคนนี้ไปแล้ว
คำพูดของเจินซื่อเฉิงส่งผลกระทบต่อความรู้สึกของเฉาอวิ๋นไม่น้อยเลยเช่นกัน
นางดึงสายตากลับมา ลูบมืออันผอมแห้งพลางกล่าวเสียงค่อย “พอข้าน้อยเผากระดาษเงินกระดาษทองเสร็จก็กลับเข้าเรือนไป กำลังจะเอนตัวนอนก็ได้ยินเสียงดังมาจากในลาน หลังจากผ่านไปสักพักข้าน้อยถึงได้เปิดหน้าต่างออกไปดูแต่ในลานกลับไม่มีอะไรเลย”
“ตั้งแต่อนที่ได้ยินเสียงดังไปจนถึงตอนที่เจ้าเปิดหน้าต่างออกดู เป็นระเวลานานเพียงใด”
“ชั่วเวลาจิบชาครึ่งถ้วยเห็นจะได้”
เจินซื่อเฉิงขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้
หากฆาตรกรใช้โอกาสในตอนที่เฉาอวิ๋นกลับเข้าไปในท้ายเรือนจากนั้นก็แอบย่องเข้ามาฝังชุดเปือนเลือดในลานฝังตะวันตก ชั่วเวลาจิบชาครึ่งถ้วยไม่น่าจะเพียงพอให้นางซุกซ่อนชุดเปือนเลือดไว้ให้ดีได้
เจ้ายังจำเวลาที่แน่ชัดตอนเข้าไปในเรือนได้
