รับความเป็นธรรม กลับไม่อาจฟืนคืนได้อีกแล้ว
เบื้องหลังของผู้ตายทุกคนล้วนมีน้ำตาของเครือญาติจำนวนนับไม่ถ้วนเสมอ
“ยังมีจุดที่น่าสงสัยใดอีก” ภรรยาตายโหง สาวใช้อุ่นเตียงตกเป็นผู้ต้องสงสัยรายใหญ่ ได้ทำให้หย่งชังปัวยากจะสงบสติลงได้
“พวกเจ้าเจอเฉาอวิ๋นครั้งสุดท้ายเมื่อใด” เจินซื่อเฉิงไม่ได้ตอบคำหย่งชังปัว เขาเอ่ยถามสาวใช้สองนางนั้นต่อ
สาวใช้คนหนึ่งบอกว่า “ก่อนที่อนุจะเข้านอนบ่าวไปเอาน้ำร้อนมาให้นาง ตอนนั้นน่าจะประมาณต้นยามไฮ่เจ้าค่ะ”
ช่วงเวลานี้กลับตรงกับที่เฉาอวิ๋นบอกว่าเป็นเวลาเข้านอนเจินซื่อเฉิงจึงได้เอ่ยกับหย่งชังปัวไปว่า “จุดที่น่าสงสัยในเรื่องนี้คือเฉาอวิ๋นปะปนเข้าไปในเรือนหลักหลังยามไฮ่แล้วหลบซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้าในห้องนอนของปัวฮูหยินได้อย่างไร”
หย่งชังปัวพลันบื้อใบ้ทันที
ช่วงเวลานั้นเขากับฮูหยินเพิ่งจะพักผ่อน กระทั่งยังไม่เข้าสู่นิทรา นอกเสียจากว่าเฉาอวิ๋นจะเป็นเทพเซียนจึงจะสามารถหลบหูหลบตาของเขาไปซ่อนในตู้เสื้อผ้าได้
“แต่แล้วจะอธิบายเรื่องเสื้อผ้าเปือนเลือดตัวนี้อย่างไรเล่า ช่วงเวลาที่นางเผากระดาษเป็นไปได้มากที่จะเกิดหลังจากที่ทำร้ายภรรยาข้าแล้วนางอาจจะทำร้ายภรรยาข้าเสร็จแล้วใช้การเผากระดาษมาเป็นข้ออ้างเพื่อฝังอาภรณ์เปือนเลือดก็ได้”
“แต่ก็ยังคงไม่อาจอธิบายได้ว่านางเข้าไปซ่อนในตู้เสื้อผ้าได้อย่างไรอยู่ดี” เจินซื่อเฉิงเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงสงบนิ่ง
ที่สำคัญที่สุดก็อธิบายไม่ได้
